Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Ιανουάριος 2015 – Συνέντευξη με το Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας»



Η μαθήτρια της Γ’ Τάξης του Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων Πάνου Μπίστικα Ντέμυ, είχε τη χαρά να γνωρίσει και να πάρει συνέντευξη από τον κ. Απόστολο Λέτσιο, Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας» στην Πάτρα, υπό την εποπτεία της κα Ν. Κοντογιάννη, Φιλόλογου Αγγλικής Γλώσσας. Στον κ. Απόστολο Λέτσιο τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με τη θέση που κατέχει και το πως αντιμετωπίζει την κατάσταση στον τομέα της υγείας σε περίοδο οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα.

Κατέχετε μία από τις κεντρικότερες θέσεις στην νοσοκομειακή μονάδα του Αγ. Ανδρέα. Βιώσατε αποτυχίες στη ζωή σας, πριν φτάσετε σε αυτό το επίπεδο;
Νομίζω πως κάθε άνθρωπος βιώνει κατά κύριο λόγο επαγγελματικές αποτυχίες αλλά και επιτυχίες κατά τη διάρκεια της ζωής του. Έτσι κι εγώ!

Ποιοί είναι οι σημερινοί και ποιοί οι απώτεροι στόχοι σας και πώς σκοπεύετε να τους πραγματοποιήσετε;
Οι σημερινοί στόχοι είναι στόχοι καταρχήν που θέτει η κεντρική πολιτική ηγεσία, όσον αφορά τον τομέα της υγείας, όπως αυτοί εξειδικεύονται στο νοσοκομειακό επίπεδο, σύμφωνα πάντα με το ρόλο που καλούνται να παίξουν στο σύστημα της υγείας. Αυτή τη στιγμή, όλα τα νοσοκομεία της χώρας μας έχουν επιφορτιστεί με ένα πολύ μεγάλο έργο, το οποίο δημιουργεί μια γενικότερη μεταρρύθμιση στο χώρο, η οποία όμως δεν έχει ολοκληρωθεί και κατ’ επέκταση και το έργο αυτό. Όλοι οι οργανισμοί δεν λειτουργούν πάντα εύρυθμα και δεν προσφέρουν τις απαραίτητες υπηρεσίες υγείας. Από τη μεριά της πολιτείας έχουμε επιφορτιστεί με όλο το έργο και της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας αλλά και της τριτοβάθμιας περίθαλψης, όσον αφορά τις υπηρεσίες υγείας. Επομένως, οι στόχοι μας είναι να προσφέρουμε αυτό το έργο σε όλους τους πολίτες της χώρας μας αλλά και να παρέχουμε όσο γίνεται καλύτερα τις υπηρεσίες υγείας.




Κατά τη διάρκεια της καριέρας σας υπήρχαν άνθρωποι που δυσκολευτήκατε να συνεργαστείτε ή που σας έκαναν να βιώσετε στιγμές αμηχανίας;
Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Πολλές φορές στη ζωή μας έχει τύχει να ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους με τους οποίους αδυνατούμε να συνεννοηθούμε ή να συμφωνήσουμε γενικότερα. Στο νοσοκομείο μπορεί να έρθει μια δύσκολη περίπτωση ενός ασθενούς, ο οποίος να έχει κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς ή επικοινωνίας και όντως να δυσκολευτούμε ιδιαίτερα να επιλύσουμε το οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας που  αντιμετωπίζει. 

Τι νομίζετε ότι χρειάζεται κανείς για να επιτύχει στον τομέα σας;
Κατά την άποψή μου τα νοσοκομεία αποτελούν τους πιο δύσκολους χώρους για να διοικηθούν αποτελεσματικά, υπό την έννοια ότι σ’ αυτά εργάζονται πολλές διαφορετικές επαγγελματικές ομάδες, οι οποίες καλούνται να συνυπάρξουν αρμονικά μέσα στο χώρο αυτό, ώστε να παραχθεί αρμονικά ένα συλλογικό έργο. Σίγουρα απαιτείται η ύπαρξη της εργασιακής εμπειρίας πέρα από τις εξειδικευμένες σπουδές σε αυτό το αντικείμενο. Ένας διοικητής αναγκάζεται να μπει επικεφαλής σε μια πολύ μεγάλη ομάδα ανθρώπων. Κανένας δεν γεννήθηκε επικεφαλής μιας ομάδας νοσοκομείου ή διοικητής μιας επιχείρησης. Αυτό είναι κάτι που αποκτάται στην πορεία των ετών και σαφώς σταδιακά με την πείρα. Ως διοικητής μιας νοσοκομειακής μονάδας οφείλεις να είσαι πολύ υπεύθυνος, οργανωτικός και ψύχραιμος, ακριβώς γιατί διευθύνεις πολλές διαφορετικές ομάδες, νοσηλευτές, ιατρούς, διοικητικό προσωπικό κ.ά. και φυσικά ασθενείς.


Τι είναι αυτό που έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στις επιλογές σας σε σχέση με την καριέρα σας;
Στο παρελθόν έχω περάσει από πάρα πολλές θέσεις εργασίας κυρίως του ιδιωτικού τομέα αλλά και του δημόσιου. Στην καριέρα μου, έχω περάσει από όλες τις βαθμίδες εργασίας, δηλαδή από απλός υπάλληλος μέχρι και διευθυντικό στέλεχος σε μια εταιρεία, και τώρα διοικητής. Πιστεύω πως όλο αυτό είναι κάτι, που χτίζεται με τα χρόνια και με πολύ κόπο, κι όχι κάτι που μπορεί να δημιουργηθεί από την μια μέρα στην άλλη. Όλες οι επαγγελματικές επιλογές, που έκανα στη ζωή μου είχαν σχέση με τα ενδιαφέροντα μου και μόνο. 

Η τωρινή κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας μας κρίνεται προσωρινά κρίσιμη και σαφώς ελλιπής ως προς την παροχή ιατρικών υπηρεσιών και εργαλείων. Πώς την αντιμετωπίζετε ως διοικητής ενός νοσοκομείου;
Η χώρα μας διανύει μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις που βίωσε ποτέ. Για μένα η κρίση είναι κάτι που δημιουργήθηκε με τα χρόνια. Οι συνέπειες της κρίσης οδήγησαν στο σοβαρό κλονισμό των ιατρικών υπηρεσιών αλλά και εργαλείων. Πλέον διανύουμε μια κρίση, η οποία δημιουργεί ελλείψεις σε κάθε επαγγελματικό χώρο. Είναι λοιπόν αναπόφευκτο να έχουμε κι εμείς στο νοσοκομείο κάποιες ελλείψεις, μα θα προσπαθήσουμε να τις αντιμετωπίσουμε. Τέλος, σε όλο αυτό οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι, οι νοσηλευτές, οι διοικητές, οι γιατροί κλπ...

Δεκέμβριος 2014 – Συνέντευξη με τον τραγουδιστή Δημήτρη Μπάση





Στο πλαίσιο μιας εκδήλωσης για την εορτή του Αγίου Νικολάου στην πόλη του Αντιρρίου οι μαθητές της Γ Γυμνασίου Μπανιά Αγγελίνα, Καμπάς Ηλίας, Μπίστικα Ντέμυ και Πετραλιά Εβελίνα είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν το γνωστό ερμηνευτή Δημήτρη Μπάση ο οποίος και ευγενικά παραχώρησε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στα μέλη της δημοσιογραφικής ομάδας του Γυμνασίου. Ο ποιοτικός καλλιτέχνης φιλικός και προσιτός στους μαθητές, υπό την εποπτεία του Θεολόγου του Γυμνασίου, π. Πολύκαρπου Θεοφάνη, μοιράστηκε μαζί τους σκέψεις και προβληματισμούς για την καριέρα του, την τέχνη και τη ζωή.

Τι έχει αλλάξει στο χώρο της μουσικής από τις αρχές της σταδιοδρομίας σας μέχρι τις μέρες μας;
Καταρχήν αυτό που έχει αλλάξει στις μέρες μας, ειδικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, είναι η μεγάλη οικονομική κρίση που έρχεται να επηρεάσει και το χώρο των τεχνών, των θεαμάτων, των συναυλιών και ειδικά την κατάρρευση του μηχανισμού της δισκογραφίας. Διέρχεται μια κρίση το τραγούδι, αλλά πιστεύω, όπως έχει δείξει η ιστορία, ότι πάντα σε κρίσεις οικονομικές, πολιτικές και άλλες ξεκαθαρίζει το τοπίο από αυτούς που είναι υπερτιμημένοι και δημιουργούνται ευκαιρίες για να εμφανιστούν νέα πρόσωπα. Είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι τα πράγματα θα γίνουν πολύ καλύτερα για τη μουσική και το τραγούδι.

Θεωρείτε ότι η δημοτική μουσική αποτελεί συνέχεια της βυζαντινής μουσικής;
Σαφώς. Όλα ξεκινούν από τη βυζαντινή μουσική. Αν κάναμε μια μουσική διαδρομή, θα βλέπαμε ότι η βυζαντινή μουσική και η εξέλιξη της μουσικής προέρχεται από εκεί. Μετά τη βυζαντινή μουσική περνάμε στην εποχή του παραδοσιακού δημοτικού τραγουδιού.  Βλέπουμε ότι πολλά δημοτικά τραγούδια έχουν γραφεί με βυζαντινούς φθόγγους. Τους δρόμους της βυζαντινής μουσικής τους έχουν δανειστεί όλα τα είδη της μουσικής. Η παραδοσιακή μουσική επηρεάζεται από τη βυζαντινή μουσική και στη συνέχεια δημιουργείται το ρεμπέτικο, το παλιό λαϊκό και το λαϊκό τραγούδι του σήμερα. Οι ρίζες της σημερινής μουσικής είναι πολύ βαθιές και φτάνουν στη βυζαντινή μουσική.

Γνωρίζουμε ότι συνεργαστήκατε κατά καιρούς με πολύ μεγάλα ονόματα. Ποια από αυτές τις συνεργασίες αποτέλεσε σταθμό στην καριέρα σας;
Όλες οι συνεργασίες  για  μένα υπήρξαν σημαντικές, διότι είναι μία αλυσίδα που δεν μπορείς να αφαιρέσεις κανένα κρίκο, γιατί η κάθε συνεργασία  αποτελούσε πάντα εφαλτήριο για μια επόμενη καλύτερη συνεργασία. Αλλά θα μπορούσα να ξεχωρίσω τρεις σημαντικούς σταθμούς στη ζωή μου. Ο πρώτος σταθμός είναι ο Σταμάτης Κραουνάκης  ο οποίος με ανακαλύπτει και μου δίνει την ευκαιρία να κατέβω στην Αθήνα. Ο δεύτερος πολύ μεγάλος σταθμός  είναι η συνεργασία μου με το Χρήστο Νικολόπουλο,  καθώς είναι ο άνθρωπος που με πρωτοσυστήνει  στο κοινό δισκογραφικά και  κάνω  μεγάλες δισκογραφικές επιτυχίες και ουσιαστικά η δισκογραφική μου σταδιοδρομία ξεκινάει από αυτόν. Και ο τρίτος είναι η γνωριμία μου και η συνεργασία μου με τον Μίκη Θεοδωράκη με τον οποίο κάναμε δύο δίσκους και συγκεκριμένα ο ένας δίσκος ήταν επανεκτέλεση ενός από τα σπουδαιότερα έργα του, το «Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού», μετά από 40 χρόνια από την πρώτη του εκτέλεση κι αυτή τη φορά ολοκληρωμένο.  Το συγκεκριμένο έργο ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1961 με τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση, χωρίς όμως να είναι ολοκληρωμένο, καθώς λογοκρίθηκαν κάποια τραγούδια. Αυτοί  λοιπόν θα έλεγα είναι οι πιο σημαντικοί σταθμοί για μένα αλλά θεωρώ ότι όλες μου οι συνεργασίες είναι σημαντικές, γιατί, όπως ανέφερα πριν, η κάθε μια ήταν ένας κρίκος μιας αλυσίδας που με βοήθησε να δημιουργήσω ό,τι έχω δημιουργήσει ως Δημήτρης Μπάσης.

Στην εποχή μας ανθεί το φαινόμενο της πειρατικής μουσικής μέσω της παράνομης δημιουργίας CD. Ποια είναι η θέση σας απέναντι σε αυτό το φαινόμενο κι αν σας έχει επηρεάσει επαγγελματικά;
Το καταδικάζω αυτό το φαινόμενο και νομίζω πως κάθε καλλιτέχνης το ίδιο κάνει. Όλα τα τραγούδια που εμπεριέχονται σ’ έναν δίσκο αποτελούν αντικείμενα πνευματικής ιδιοκτησίας. Επίσης, πίσω από έναν δίσκο κρύβονται πολλές ώρες δουλειάς, ίσως και χρόνια εργασίας, οπότε είναι πολύ άδικο όλη αυτή η πνευματική ιδιοκτησία να υποκλέπτεται με έναν τρόπο τέτοιο, δηλαδή με την πειρατεία που εκμεταλλεύεται τα πνευματικά δικαιώματα των CD, είτε με οποιονδήποτε άλλο ανήθικο κατά τη γνώμη μου τρόπο. Ήδη μέσα από το διαδίκτυο υπάρχει τρόπος να κατεβάζουμε τραγούδια. Το κακό είναι πως μέσα από αυτή την κλοπή έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια η κρίση της μουσικής βιομηχανίας και της δισκογραφίας, δεν γίνονται πια παραγωγές καλές, δεν γίνονται πια δίσκοι όπως παλιά, διότι δεν αγοράζονται τώρα πια οι δίσκοι λόγω της οικονομικής κρίσης,  και γιατί επίσης υπάρχει πολύ μεγάλη πειρατεία. Το σύνθημα δηλαδή το οποίο λέμε ότι « η πειρατεία σκοτώνει », είναι γεγονός και πραγματικότητα.

Συχνά προβάλλονται στην τηλεόραση διαγωνισμοί τραγουδιού, τα λεγόμενα σόου ταλέντων που συχνά στοχεύουν ακόμα και σε παιδιά. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά τα σόου;
Είτε αυτά αφορούν μικρά παιδιά είτε μεγάλους, δεν πιστεύω σε αυτά τα σόου, γιατί είναι μία εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση της ελπίδας. Δίνουν την ελπίδα σε νέους ανθρώπους, προσφέροντάς τους μια ευκαιρία, η οποία όμως, όπως έχουμε δει, δεν οδηγεί πουθενά. Την επόμενη τηλεοπτική σεζόν ξεκινά ένα νέο παιχνίδι, ξεχνάμε τους παλιότερους και ασχολούμαστε με το νέο σόου ταλέντων και τους καινούργιους συμμετέχοντες. Αυτά τα σόου τα έχουν ονομάσει κατά καιρούς μουσικές ακαδημίες που δεν ασχολούνται με την ουσία της μουσικής. Η ουσία της μουσικής είναι να διδάξεις στα παιδιά ποιος είναι ο Θεοδωράκης, ποιος είναι ο Χατζιδάκις, ποιος είναι ο Ξαρχάκος και όχι πώς πρέπει να «είμαι ντυμένος την Κυριακή που θα διαγωνιστώ στο live». Δίνουν πολλή βάση στην εικόνα και όχι στην ουσιαστική μουσική. Όσον αφορά τα σόου ταλέντων που ασχολούνται με μικρά παιδιά, είμαι τελείως αντίθετος.

Τι συμβουλή θα δίνατε στα νέα παιδιά, που ξεκινούν τώρα, να εργάζονται στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας;
Να έχουν σαφώς το «Γνώθι σε αυτόν», εννοώ φυσικά πως με αυτόν τον χώρο θα πρέπει να ασχολούνται μόνο όσοι έχουν πραγματικά ταλέντο και να εξοπλιστούν με όσες περισσότερες γνώσεις μπορούν. Όταν ασχοληθείς επαγγελματικά με τη μουσική, πέρα από τις νότες που θα μάθεις και τη θεωρία της μουσικής που θα διδαχτείς, θα πρέπει να διδαχθείς και ποιος είναι ο Μ. Χατζιδάκις, ο Μ. Θεοδωράκης, ο Σ. Ξαρχάκος κλπ.... Αυτοί αποτελούν τον πλούτο της ελληνικής μουσικής για μένα. Είναι ιδιαίτερα λαμπερός ο χώρος της μουσικής, απαιτεί πολύ μεγάλη υπομονή και εγώ δίνω πάντα μια συμβουλή, ότι αυτός που έχει πραγματικά ταλέντο, κάποια στιγμή θα ανταμειφθεί.

Με τα μάτια της καλλιτεχνικής σας ευαισθησίας  πως βλέπετε την Ελλάδα σήμερα;
Αγαπώ την Ελλάδα όπως και οι περισσότεροι , και επειδή ταξιδεύω πάρα πολύ, κάθε φορά που φεύγω εκτός Ελλάδος και μένω αρκετές μέρες στο εξωτερικό, καταλαβαίνω το μεγαλείο της χώρας μας, την ομορφιά της. Αυτός ο τόπος έχει κάτι που σε τραβάει να γυρίσεις πίσω. Η Ελλάδα σήμερα είναι μια χώρα πολύ πονεμένη, προσπαθεί να ξεπεράσει όλα αυτά που έχουν συμβεί καθώς βιώνει έναν οικονομικό πόλεμο. Πιστεύω όμως ότι οι Έλληνες είμαστε δυνατοί , έχουμε περάσει και χειρότερα. Πιστεύω πάρα πολύ σε αυτή τη χώρα, στους ανθρώπους. Πολλοί λένε το ωραιότερο οικόπεδο του κόσμου είναι η Ελλάδα , εγώ συμφωνώ με αυτό και πιστεύω ότι αυτή η χώρα έχει μέλλον.

Δεκέμβριος 2014 – Συνέντευξη με τη Διευθύντρια του Γαλλικού Ινστιτούτου Πατρών, κ. Πετροπούλου Γεωργία


Οι μαθήτριες της Α’ Γυμνασίου Γιαννοπούλου Γωγώ, Καρβούνη Βασιλική και Φούντα Λαμπρίνα υπό την εποπτεία της υπεύθυνης καθηγήτριας κ. Κωνσταντοπούλου Έλλης, συνάντησαν τη διευθύντρια του Γαλλικού Ινστιτούτου Πάτρας κ. Γεωργία Πετροπούλου. Ξεναγήθηκαν στο χώρο και παρακολούθησαν την πρόβα για τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή. Άντλησαν πολλές χρήσιμες πληροφορίες για τη Γαλλία και το Γαλλικό πολιτισμό, καθώς και πληροφορίες για την ίδια. Φεύγοντας ευγενικά τους γέμισε δώρα και ευχές! Ευχαριστούμε πολύ τη κ. Πετροπούλου για τη θερμή υποδοχή και φιλοξενία! 

Πόσα χρόνια εργάζεστε ως διευθύντρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο;
Πρώτα από όλα να σας καλωσορίσω στο Γαλλικό Ινστιτούτο, το μορφωτικό τμήμα της Γαλλικής πρεσβείας στην Ελλάδα. Χαίρομαι πάρα πολύ για την παρουσία σας στο χώρο μας. Μου έδωσε μεγάλη χαρά η πρόταση αυτή!  Εργάζομαι εδώ και 8 χρόνια, έγινα διευθύντρια το 2006 και από τότε εργάζομαι σκληρά.

Ως διευθύντρια ποιες είναι οι ευθύνες σας;
Έχω το ρόλο να βάλω σε τάξη ορισμένα πράγματα για την ομαλή λειτουργία του Ινστιτούτου. Κλείνω συνεργασίες με εσωτερικούς φορείς όπως το πανεπιστήμιο, επιβλέπω την δουλειά των καθηγητών που εργάζονται εδώ, παρακολουθώ το μάθημά τους, εξετάζω και εγώ η ίδια τα παιδιά, γιατί μου αρέσει πάρα πολύ να έχω άμεση επαφή με τα παιδιά όλων των ηλικιών. Επίσης έχω αρκετή γραφειοκρατική δουλειά κάθε πρωί, όπως ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τηλεφωνήματα, συζητήσεις με καθηγητές γαλλικών. Αρκετές φορές θα ανέβω στην Αθήνα για την reunion, τη συνάντηση με τον διευθυντή του Γαλλικό  Ινστιτούτου της Ελλάδας, τον γενικό γραμματέα, τον πρέσβη και πολλές φορές παρίσταται και ο πρόεδρος όλων των Ινστιτούτων του κόσμου.

Πόσα παραρτήματα υπάρχουν συνολικά και σε ποια μέρη της Ελλάδας;
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 4 Γαλλικά Ινστιτούτα, το κεντρικό που βρίσκεται στην Αθήνα και τα υπόλοιπα είναι εδώ στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη και στη Λάρισα.

Πόσα παιδιά φοιτούν στο Ινστιτούτο της Πάτρας;
Φέτος έχουμε 157 μαθητές  από 4 ετών έως 67, γιατί έχουμε πολλά τμήματα. Έχουμε τα τμήματα που προετοιμάζουν τους μαθητές για τα διπλώματα  DELF DALF SORBONNE, υπάρχει επίσης γαλλικό νηπιαγωγείο. Επίσης υπάρχουν τμήματα ενηλίκων για τα διπλώματα DELF DALF SORBONNE και τα εξειδικευμένα τμήματα ιατρικής ορολογίας, νομικής ορολογίας, τουρισμού, μετάφρασης, καθώς επίσης λογοτεχνίας και τέλος υπάρχει ένα ακόμη τμήμα ενηλίκων,  που έχω αναλάβει εγώ η ίδια, γιατί δε μπορώ να ζήσω χωρίς διδασκαλία και απευθύνεται σε άτομα που γνωρίζουν γαλλικά και θέλουν να εξασκήσουν  τις  γνώσεις τους.

Πότε χτίστηκε το Γαλλικό  Ινστιτούτο και ποιοι οι λόγοι της ίδρυσής του;
Το Γαλλικό Ινστιτούτο χτίστηκε το 1907 ενώ η επίσημη ίδρυσή του γίνεται το 1938, με τη διήμερη συμφωνία μεταξύ Γαλλίας κ Ελλάδας για τις ρυθμίσεις των πολιτιστικών και  καλλιτεχνικών  σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Οφείλω να πω ότι όλα τα Γαλλικά  Ινστιτούτα της Ελλάδας ανήκουν στη Γαλλία. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω  ότι τα γαλλικά διπλώματα είναι κρατικά. Και έχουν αναγνώριση σε 157 χώρες του κόσμου. 

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με αυτό το επάγγελμα;
Ξεκίνησα από 5 χρονών να μαθαίνω γαλλικά, τα λάτρεψα! Ξεκίνησα να ταξιδεύω στη Γαλλία με τους γονείς μου και έτσι απέκτησα οπτική επαφή , έμαθα τι σημαίνει Γαλλία και την αγάπησα ακόμη πιο πολύ. Από μικρή επίσης ήθελα να γίνω δασκάλα και έτσι πραγματοποίησα το όνειρό μου!

Σας αρέσει η δουλειά σας; Έχει ενδιαφέρον;
Αν έχει ενδιαφέρον; Πάρα πολύ! Δε μπορώ να πω ότι ζω σε ρουτίνα, φυσικά είναι πάρα πολύ κουραστική, γιατί χρειάζεται να διαθέτω πολλές ώρες καθημερινά, αλλά όμως μου αρέσει πάρα πολύ να δουλεύω για την εξάπλωση και τη διάδοση της γαλλικής κουλτούρας και της γαλλικής  Γλώσσας.  Είναι θαυμάσιο! Vive le français ! Vive la France

Έχετε ζήσει στη Γαλλία; Σας αρέσει η ζωή εκεί;
Έχω σπουδάσει στη Γαλλία. Μου αρέσει πάρα πολύ η ιστορία της, τα κτίρια της, οι πόλεις της, η φύση της, η καθαριότητα της. Μοιάζουμε με τους Γάλλους , έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Ο Γάλλος είναι της οικογένειας, ασχολείται πάρα πολύ με τα παιδιά. Μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω στη Γαλλία, όχι μόνο στο Παρίσι , γιατί η Γαλλία δεν είναι μόνο Παρίσι, είναι επαρχία, είναι ο Βορράς, ο Νότος , η Δύση, η Ανατολή, εκπληκτικά μέρη. Το ένα καλύτερο από το άλλο.

Θα προτείνατε στα παιδιά σήμερα να σπουδάσουν Γαλλική φιλολογία;
Σε πολλά παιδιά θα το πρότεινα αυτό με όλη μου την καρδιά. Είναι μεγάλη μου χαρά να σας πω ότι τα πανεπιστήμια στη Γαλλία είναι εξαιρετικά. Έχουν εξαιρετική ποιότητα εκπαίδευσης, εξαιρετικούς καθηγητές. Δε μπορώ να κάνω ταξινόμηση των πανεπιστημίων, γιατί το καθένα έχει να δώσει πολλά διαφορετικά πράγματα. Βγαίνεις μορφωμένος!

Τα πτυχία των γαλλικών αναγνωρίζονται στα γαλλικά πανεπιστήμια;
Το DELF και το SORBONNE B2 ανοίγουν την πόρτα για τα γαλλικά πανεπιστήμια. Οι μαθητές έχουν το δικαίωμα με αυτό το δίπλωμα να κάνουν προπτυχιακές σπουδές σε 4 πανεπιστήμια στη Γαλλία, χωρίς να περάσουν επιπλέον εξετάσεις. Υπάρχουν όμως ειδικότητες όπως της ιατρικής, όπου ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να έχει αποκτήσει το C2. Επίσης αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι τα πανεπιστήμια στη Γαλλία είναι δωρεάν.

Πιστεύετε ότι η γαλλική γλώσσα στην Ελλάδα κινδυνεύει ή είναι ανερχόμενη;
Όχι, δε θέλω να το ακούω αυτό. Πρέπει να σας πω ότι είναι η δεύτερη γλώσσα στην Ελλάδα μετά τα αγγλικά και πηγαίνουν πάρα πολύ καλά. Πολύς κόσμος μαθαίνει γαλλικά κι αυτό με συγκινεί, γιατί είναι μια υπέροχη επένδυση! Δεν κινδυνεύει και ούτε θα κινδυνεύσει ποτέ αυτή η γλώσσα.

Τι εκδηλώσεις γίνονται στο γαλλικό Ινστιτούτο;
Διοργανώνουμε πολλές ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Ν’ αρχίσω με τον γαλλικό κινηματογράφο. Προβάλλονται ταινίες για ενήλικες και παιδιά, και αρκετές ταινίες μικρού μήκους. Στη συνέχεια γίνονται διαλέξεις, κάνουμε γιορτές για τα Χριστούγεννα, γιορτάζουμε το Beaujolais, το φημισμένο γαλλικό κρασί, γιορτάζουμε τις κρέπες, τη γιορτή της σοκολάτας, όπου φτιάχνουμε γλυκά με τα παιδιά στην κουζίνα μας εδώ στο Ινστιτούτο. Επίσης έχουμε μια μεγάλη συνεργασία με πανεπιστήμια της Γαλλίας. Φέρνουμε εκθέσεις από τη Γαλλία και πάνω στα θέματα των εκθέσεων μας τις μέρες της γαλλοφωνίας έρχονται παιδιά απ’ όλα τα σχολεία και παρουσιάζουν μια εργασία είτε αυτό είναι  θέατρο, είτε χορωδία, είτε power point, είτε μουσική. Τέλος κάνουμε τηλεδιασκέψεις  δηλαδή μέσω του  skype θέτουμε ερωτήσεις σε διευθυντές μουσείων στη Γαλλία και απαντούν και έτσι τα παιδιά έχουν μια υπέροχη επαφή με Γάλλους, που απαντούν στις ερωτήσεις τους. Τελειώνω λέγοντας ότι διοργανώνουμε επίσης πολλές βραδιές μουσικής, όπου επαγγελματίες μουσικοί τραγουδούν γαλλικά τραγούδια.

Σας εύχομαι καλή πρόοδο, υγεία και προκοπή ! Ευχαριστώ για την επίσκεψή σας!!!

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Νοέμβριος 2014- Συνέντευξη με το Δήμαρχο Ναυπακτίας κ. Λουκόπουλο







Παναγιώτης Λουκόπουλος: Ναυπακτία, ο τόπος που αξίζει να ζεις και να την επισκεφτείς…







Στις 18 Νοεμβρίου οι μαθήτριες της Α’ Γυμνασίου, Θωμοπούλου Βάλια, Καρβούνη Βασιλική, Λυμπέρη Μαρία, Φούντα Κέλλυ, με τη βοήθεια της υπεύθυνης καθηγήτριας κ. Πολυζώη Νικόλ, πήραν συνέντευξη από το Δήμαρχο Ναυπακτίας, Παναγιώτη Λουκόπουλο.  Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που έλαβε χώρα στο Δημαρχείο της Ναυπάκτου. Ο κ. Δήμαρχος φιλόξενα υποδέχτηκε τις μαθήτριες της Α Γυμνασίου και εγκάρδια παραχώρησε τη παρακάτω συνέντευξη.




Ερώτηση 1: Πως νιώσατε όταν μάθατε τα αποτελέσματα των εκλογών;

Πρώτα πρώτα θέλω να σας πω ότι ήμουν χρόνια δάσκαλος και ποτέ δεν είχα σκεφτεί να ασχοληθώ με τα κοινά. Ξαφνικά αφού σταμάτησα να εργάζομαι και μου έμεινε αρκετός ελεύθερος χρόνος είπα να ασχοληθώ λίγο με την αυτοδιοίκηση. Αυτοδιοίκηση σημαίνει να είσαι δημοτικός σύμβουλος και να μπορεί να βοηθήσεις το Δήμο. Δεν τρελάθηκα, όταν έμαθα ότι έγινα Δήμαρχος, αλλά ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση, γιατί ένα μεγάλο μέρος των συμπολιτών μου με τίμησαν. Κι αυτός θα ήταν ο λόγος που πιθανόν να στενοχωριόμουν αν δεν ήταν επιτυχές το αποτέλεσμα. Το ότι δεν τρελάθηκα φαίνεται από το ότι δεν πανηγυρίσαμε με τα αποτελέσματα των εκλογών, αλλά διαλυθήκαμε ήσυχα με σκέψεις ευθύνης στο μυαλό μας.



Ερώτηση 2: Πώς νιώσατε όταν πρωτομπήκατε στο Δημαρχείο ως Δήμαρχος Ναυπακτίας;

Οι εκλογές ήταν στις 30 Μαΐου και στο Δημαρχείο μπήκαμε 1 Σεπτέμβρη. Είχαμε χρόνο να προετοιμαστούμε με τους συνεργάτες μου και να σχεδιάσουμε αυτά που σκοπεύαμε να κάνουμε. Με το που μπήκα στο δημαρχείο το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι: άραγε θα κάνουμε αυτά που είχαμε σχεδιάσει; Θα μπορέσουμε να το πετύχουμε;  Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου: η διαχείριση της εξουσίας να μη με φθείρει. 

Ερώτηση 3: Ποιό είναι το σχέδιο σας γι την τουριστική ανάπτυξη του Δήμου αφού ο τόπος μας διαθέτει ιστορικά μνημεία και φυσικές ομορφιές;

Μια φράση τα λέει όλα: «ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ, Ο ΤΟΠΟΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ». Αν  δηλαδή καταφέρουμε να κάνουμε τα πράγματα έτσι ώστε να ζούμε ευχάριστα στη πόλη μας πολύ εύκολα θα έχουμε και επισκεψιμότητα. Άμα έχουμε καθαρές θάλασσες θα πάρουμε γαλάζιες σημαίες άρα θα έρθει κόσμος να επισκεφτεί την πόλη μας , να κάνει το μπάνιο του, να κάτσει στα καταστήματα, να αφήσει τον οβολό του  και να φύγει ήσυχος και ευχαριστημένος. Το πιο σημαντικό είναι ότι η Ναύπακτος είναι ένα Βυζαντινό μνημείο. Αν μπορέσουμε και της δώσουμε τον χαρακτήρα της καστρούπολης, που πρέπει να πάρει, τότε θα αυξήσουμε την επισκεψιμότητα. Επίσης πρέπει να αναδείξουμε  την ορεινή Ναυπακτία και πρέπει να φροντίσουμε με κατάλληλες υποδομές να βελτιώσουμε αυτό το τουριστικό προϊόν.



Ερώτηση 4: Ένα πρόβλημα που αφορά εμάς τα παιδιά, είναι το γεγονός ότι θέλουμε να ασχοληθούμε με τον αθλητισμό και δεν υπάρχουν πολλά γήπεδα, ειδικά τους χειμερινούς μήνες. Υπάρχει στη σκέψη ή στο πρόγραμμά σας να επενδύσετε σ’ αυτό;

Μεγάλη κουβέντα οι αθλητικοί χώροι. Επειδή στα παιδικά μου χρόνια έπαιζα πάρα πολύ ποδόσφαιρο και γενικά αθλούμουνα νιώθω ότι σε εσάς τα παιδιά λείπουν οι αθλητικοί χώροι και κυρίως κλειστά γήπεδα. Έχουμε μόνο δύο, ένα στο κέντρο της πόλης και το άλλο στο Αντίρριο.  Λείπει σημαντικά ένα κλειστό στα ανατολικά.  Είναι στις προθέσεις μας αλλά δεν ξέρουμε αν θα το πετύχουμε. Έχουμε πολλά προβλήματα, όπως θα δούμε λίγο αργότερα.  Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να φροντίσουμε να αυξήσουμε τους αθλητικούς μας χώρους.  Ήδη γίνονται δύο γήπεδα ένα στα ανατολικά και ένα στα δυτικά της πόλης.  Θέλουμε να κάνουμε ένα πολυχώρο αθλητικό στο χώρο που έλεγαν να γίνουν τα ΤΕΙ.  Αυτός ο χώρος είναι βόρεια των Εκπαιδευτηρίων Πάνου.  Για να κάνεις ένα αθλητικό κέντρο δεν χρειάζονται πολλά πράγματα σε πρώτη φάση αλλά το πιο σημαντικό είναι να καθοριστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς.



Ερώτηση 5: Τι θα κάνατε με το θέμα των υποδομών ώστε να ευχαριστήσετε τους επισκέπτες της πόλης αλλά και τους ίδιους τους πολίτες για παράδειγμα στο κυκλοφοριακό, στις θέσεις παρκινγκ κ.α.;

Για να μας επισκεφτεί κάποιος  πρέπει να δημιουργήσουμε υποδομές όπως είναι οι καθαρές θάλασσες, να έχουμε καθαρή πόλη. Πρόθεσή μας είναι να αφαιρέσουμε όλους τους κάδους απορριμμάτων στο κέντρο της πόλης. Αυτό είναι σημαντικό για την εμφάνιση και για να μπορέσουμε  να αυξήσουμε την επισκεψιμότητα στην πόλη μας. Πράγματι και το κυκλοφοριακό είναι ένα σημαντικό πρόβλημα, που νομίζω δύο πράγματα μπορούν να δώσουν αρκετά καλή λύση. Το πρώτο είναι τα πάρκινγκ, και πρόθεσή μας είναι να δημιουργήσουμε δύο στη πόλη μας. Το άλλο είναι να πείσουμε τον κόσμο να περπατάει και λίγο! Εφόσον τους πείσουμε είναι ένας τρόπος να λύσουμε και το κυκλοφοριακό.



Ερώτηση 6: Ποιό κατά τη γνώμη σας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο δήμος μας και τι ενέργειες θα κάνετε για αυτό;

Ο Δήμος μας αντιμετωπίζει πολλά μεγάλα προβλήματα. Πρώτο πρόβλημα είναι τα λεφτά που μας δίνει το κράτος για τις ανάγκες τις πόλης (μισθοί, αυτοκίνητα, βενζίνες κ.α.). Αρκεί να σας πω ότι το 2010 το κράτος μας έδωσε 1.600.000 € για τις υποχρεώσεις του Δήμου. Φέτος μας έδωσε 656.000 € και μας αύξησε τις υποχρεώσεις. Μεγάλο πρόβλημα λοιπόν. Από εκεἰ και πέρα αρχίζουν και τα άλλα… Ξενία, ένα μεγάλο αγκάθι στο κέντρο της πόλης, που είναι ένα ξενοδοχείο εγκαταλειμμένο. Κάπως έτσι εξελίσσονται και οι Νεροτσουλήθρες, που ο επενδυτής το έχει εγκαταλείψει και δυστυχώς έχει γίνει ένας σκουπιδότοπος. Άλλο ένα πρόβλημα έχουμε με τις πηγές τις Βαρναράχης, όπου αντλούμε νερό. Κάποια στιγμή ο Δήμος βρέθηκε σε μεγάλη ανάγκη χρειάστηκε να αντλήσει νερό από εκεί. Μπήκε ο Δήμος μέσα σ’ αυτό το χώρο, πήρε το νερό, άλλα δεν έχει αποζημιώσει ακόμα τους ιδιόκτητες και βρίσκεται σε διαμάχη με αυτούς για διάφορους λόγους. Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η κρίση που περνάμε. Μια κρίση που είναι πολυεπίπεδη. Υπάρχει τόση φτώχεια, υπάρχουν παιδιά που δύσκολα πηγαίνουν στο σχολείο και δεν έχουν τη δυνατότητα να πάρουν μαζί τους ούτε το πρωινό τους. Ο Δήμος μας  προσπαθεί με τις διάφορες υποδομές να βοηθήσει (κοινωνικό παντοπωλείο, κοινωνικό μαγειρείο) και κάνει μεγάλες προσπάθειες για να βοηθήσει. Η πόλη μας δεν έχει αναπτυξιακή μορφή, άρα έχουμε και μεγάλη ανεργία. 

Ερώτηση 7:  Ποιο είναι το όραμα σας για τη Ναύπακτο;  Πώς τη φαντάζεστε σε λίγα χρόνια; 

Σας το είπα προηγουμένως και θα σας το ξαναπώ άλλη μια φορά: το όραμα μας είναι να γίνει πραγματικότητα το σύνθημά μας: Ναυπακτία, ο τόπος που αξίζει να ζεις, αξίζει και να την επισκεφτείς!!!