Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

23 Απριλίου 2013 - Ζωντανή σύνδεση με τον Ολυμπιονίκη Κωπηλασίας κ. Βασίλη Πολύμερο

Την Τρίτη 23 Απριλίου 2013 οι μαθητές όλων των τάξεων του Γυμνασίου είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν μέσω Skype, με τον Ολυμπιονίκη κωπηλασίας κ. Βασίλη Πολύμερο. Οι μαθητές του σχολείου μας έθεσαν πολλές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις στον αθλητή, ο οποίος απάντησε με ακρίβεια σε αυτές. Μέσα από τη συζήτηση και το διάλογο που αναπτύχθηκε οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν το άθλημα της κωπηλασίας και να κατανοήσουν την προσπάθεια και τις θυσίες του Έλληνα πρωταθλητή μας, προκειμένου να επιτύχει τους υψηλούς στόχους που είχε θέσει, καθώς και τα συναισθήματα του, όταν κατέκτησε το χάλκινο (Αθήνα 2004) και το αργυρό (Πεκίνο 2008) Ολυμπιακό μετάλλιο.



Ευχαριστούμε θερμά τον Κο Βασίλη Πολύμερο για την ευγενική παραχώρηση της συνέντευξης.

11 Μαρτίου 2013 - Μια συνέντευξη με τον καταξιωμένο σκηνοθέτη κ. Παναγιώτη Φαφούτη

{Π. Φαφούτης} “Η ζωή είναι τόσο περιπετειώδης και αξιοθαύμαστη όσο καμιά ταινία…”

Των Ηλιάνα Λυμπεράτου & Ναταλία Τζώρου

Η συζήτηση με καλλιτέχνες είναι μια ξεχωριστή ευκαιρία για να αντικρύσει κανείς τη ζωή με «άλλα» μάτια. Ο σκηνοθέτης του κινηματογράφου, κ. Παναγιώτης Φαφούτης, με το λιτό και μετρημένο λόγο του, κέρδισε τις εντυπώσεις μας εκείνο το πρωινό του Μαρτίου. Απλός, ευχάριστος, προσιτός και οικείος, μας μετέδωσε την αγάπη του για την τέχνη που «θεραπεύει», προκαλώντας μία γόνιμη και ζεστή ατμόσφαιρα στην κουβέντα μας.  Η συνέντευξη μαζί του ήταν μια ευκαιρία για να εκτιμήσουμε πόσο σημαντικό είναι να ασκεί κάποιος την τέχνη, αντιμετωπίζοντάς την, όχι απλά ως επάγγελμα, αλλά ως δίοδο προσωπικής έκφρασης και δημιουργίας.

Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα σας;
Η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα μου – αν και δεν πιστεύω στη λέξη καριέρα - ήταν  τότε που ολοκλήρωσα την πρώτη ταινία μου. Όταν την παρακολούθησα, ένιωσα ότι μπορώ και εγώ να δημιουργήσω ταινίες για τον κινηματογράφο. 

Είχατε οικογενειακή υποστήριξη στην επιλογή σας ν’ ασχοληθείτε με τον κινηματογράφο; 
Κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι δεν μου άρεσε η αρχική κατεύθυνση σπουδών που είχα επιλέξει. Συνέχισα βέβαια τις σπουδές μου στη Νομική, όμως ταυτόχρονα αποφάσισα να σπουδάσω κι αυτό που αγαπούσα πολύ,  την κινηματογραφία. Έτσι, γράφτηκα σε μια ιδιωτική σχολή, την όποια πλήρωνα με δικά μου χρήματα,  καθώς ο πατέρας μου δεν το γνώριζε. Κάποια στιγμή, με τη λήξη του πρώτου έτους, το έμαθε και μπορώ να πω πως το δέχτηκε με ευχάριστο τρόπο και με στήριξε στην επιλογή μου αυτή.  

Εφόσον σπουδάσατε νομική γιατί δεν ακολουθήσατε αυτή την κατεύθυνση;
Όταν επέλεξα τη νομική ως επαγγελματική καριέρα πίστευα πως θα μου άρεσε. Όμως κατά τη διάρκεια των σπουδών μου συμπέρανα πως δεν με ικανοποιούσε. Πιστεύω ότι όταν κάποιος κάνει κάτι, πρέπει να το αγαπά και να τον ευχαριστεί ψυχικά. Έτσι από τη στιγμή που κατάλαβα ότι δεν ευχαριστιόμουν αυτό που έκανα, έπρεπε να αλλάξω. Ίσως πάντως σ’ αυτές τις αλλαγές αποφάσεων να φταίει και ο τότε ανύπαρκτος στα σχολεία επαγγελματικός προσανατολισμός. 



Εάν σας δινόταν η ευκαιρία θα αλλάζατε κάτι στην επαγγελματική σας πορεία;
Αν θα άλλαζα κάτι…, μάλλον όχι! Επειδή μεγαλώνοντας, καταλαβαίνεις πως έχει ενδιαφέρον να σου ανήκουν και οι ωραίες και οι άσχημες στιγμές της ζωής που συνθέτουν ένα χαρακτήρα, ένα ρόλο και μια θέση στη κοινωνία.

Ποιος σκηνοθέτης αποτέλεσε για εσάς πρότυπο και τον θαυμάζατε;
Απο τη νεαρή μου ηλικία δε συνήθιζα να έχω κάποιον ως πρότυπο , κάποιον στον όποιο επιθυμούσα να μοιάσω. Υπήρχαν βέβαια διάφοροι, των όποιων θαύμαζα τις ταινίες, αλλά κυρίως καινούριους σκηνοθέτες οι όποιοι κατάφερναν σπουδαία πράγματα με την πρώτη ή τη δεύτερη προσπάθεια. Αυτούς θαύμαζα!

Τι συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα σας;
Η σκηνοθεσία είναι ένα αρκετά σύνθετο επάγγελμα , επειδή συνδυάζει πολλαπλών πεδίων εργασίες, ώστε να φτάσει στο αποτέλεσμα – την ταινία. Οπότε σε κάποιον/α που επιθυμεί να ακολουθήσει την κινηματογραφία ως επάγγελμα θα του πρότεινα να παρατηρεί τη ζωή και τους ανθρώπους με κριτική σκέψη, δηλαδή να προσπαθεί να βρει τις αληθινές αιτίες ερμηνείας των γεγονότων και να μην έχει προκαταλήψεις και στερεότυπα απέναντι στη ζωή και στην κοινωνία. Τέλος χρήσιμο θα ήταν να παρακολουθεί συστηματικά κινηματόγραφο. Αυτό κατά την άποψή μου είναι το κλειδί για να γίνεις σκηνοθέτης.

Ποια είναι η αγαπημένη σας κινηματογραφική ταινία;
Δύσκολη ερώτηση αν αναλογιστείς πως είμαι σκηνοθέτης και οι ταινίες είναι το αγαπημένο μου προϊόν! Εάν όμως έπρεπε να επιλέξω μια από αυτές, θα έλεγα  «Τον Νονό», μια σπουδαία ταινία την οποία θα πρότεινα βέβαια κυρίως σε ενήλικα άτομα.

Πιστεύετε πως ο κινηματογράφος αντιγράφει τη ζωή ή το αντίθετο;
Στον κινηματογράφο για να δημιουργήσεις μια ταινία πρέπει να παρατηρείς τη ζωή, να προσπαθήσεις να την αντιγράψεις και να την εξηγήσεις. Ουσιαστικά ο κινηματογράφος προσπαθεί να απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει η ίδια η ζωή. Άρα κατά τη διάρκεια της δημιουργίας μιας ταινίας υπάρχει έντονα το στοιχείο της αντιγραφής, όμως η ζωή είναι τόσο περιπετειώδης και αξιοθαύμαστη όσο καμιά ταινία. Άρα μάλλον το σινεμά αντιγράφει τη ζωή.

Ο κινηματογράφος κατά την κρίση σας, είναι καλό να εντάσσεται στο αναλυτικό πρόγραμμα των σχολείων;
Πιστεύω πως ναι, θα ήταν καλό να ενταχθεί στο αναλυτικό σχολικό πρόγραμμα, εφόσον παντού πλέον γύρω μας κυριαρχεί το βίντεο και η κινούμενη εικόνα. Οπότε είναι απαραίτητο να μάθεις να «διαβάζεις» τη γλώσσα των εικόνων. Ο κινηματογράφος μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να αποκτήσουν κρίση ως προς το περιεχόμενο αυτού που παρακολουθούν και όχι μόνο ως προς το επιφανειακό κομμάτι του. Τέλος, πέρα από αυτό βοηθάει ώστε ο μαθητής να αναπτύξει κριτική και συνθετική σκέψη.

Ποιά είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Στο μέλλον επιθυμώ να κάνω κι άλλες ταινίες.  
Ήδη αυτήν την περίοδο μου έχει προταθεί ένα σενάριο για ένα ντοκιμαντέρ καθώς και ένα για μια ταινία μεγάλου μήκους και … ποτέ βέβαια δεν ξέρεις τι επιφυλάσσει το μέλλον!!!

10 Δεκεμβρίου 2012 - Συνέντευξη τού Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου στούς μαθητές των Εκπαιδευτηρίων Πάνου

{κ.κ. Ιερόθεος} “...πάντοτε πρέπει να σκεπτόμαστε με τρόπο θετικό...”

Της Ζαμίλε Καμπά

Ποιά είναι η γνώμη σας για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα;
Η κατάσταση στην Ελλάδα αυτόν τον καιρό είναι δύσκολη σε σχέση με τα τελευταία χρόνια της αλόγιστης ευημερίας. Όμως, πάντοτε πρέπει να σκεπτόμαστε με τρόπο θετικό και να βλέπουμε σε ποιά κατάσταση βρίσκονται άλλες Χώρες, στις οποίες υπάρχουν μεγαλύτερα προβλήματα. Σε μερικές υπάρχουν πολύ καλές οικονομικές συνθήκες, αλλά παρατηρείται έλλειψη νοήματος για την ζωή, και σε άλλες επικρατούν πείνα, πόλεμοι, φτώχεια.
Σκέπτομαι τα παιδιά της ηλικίας σας άλλων Χωρών που εξαναγκάζονται να ζουν σε τραγικές συνθήκες, να πολεμούν, να τραυματίζωνται και να πεθαίνουν, να είναι γυμνά, πεινασμένα και τόσα άλλα.
Τελικά, δεν πρέπει να μας καταλαμβάνη απόγνωση και απελπισία, αλλά να βλέπουμε και τα θετικά σημεία στην ζωή μας και να αισιοδοξούμε για το μέλλον. Είναι χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα από το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη με τίτλο: «Το τρελοβάπορο», που έχει στο κατάρτι του ως «βιγλάτορα», «παντοτινό τον ήλιο τον Ηλιάτορα!».
«Έλα, Χριστέ και Κύριε, λέω και απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μές στα όλα και περάσαμε
Κι’ έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον ήλιο τον Ηλιάτορα!». 

Τι μας προτείνετε για ένα καλύτερο μέλλον; 
Το πιο πρόχειρο που μπορώ να πω είναι να αποκτήσετε ολοκληρωμένη παιδεία, που είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση κάθε δυσκολίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σοφός Ηράκλειτος είπε: «Για τους μορφωμένους ανθρώπους η παιδεία είναι ένας ήλιος». Και ο Δημόκριτος είπε: «Η παιδεία για μεν τους ευτυχούντας είναι κόσμημα για δε τους ατυχούντας είναι καταφύγιο».
Όταν κάνω λόγο για παιδεία εννοώ μια ολοκληρωμένη γνώση, μια καλλιέργεια διανοητική, συναισθηματική, ψυχική και πνευματική. Ο ευπαίδευτος είναι ένας ώριμος άνθρωπος που γνωρίζει να κάνη αξιολόγηση των πραγμάτων και να τα αντιμετωπίζη κατάλληλα.
Μέσα σε αυτήν την προοπτική θέτω και την απόκτηση ολοκληρωμένων προτύπων στην ζωή σας. Όποιος έχει σωστά πρότυπα μπορεί να ξεπεράση όλα τα προβλήματα. Έχετε όλες τις δυνατότητες να δημιουργήσετε εσείς ένα καλύτερο μέλλον.



Τι πιστεύετε για τις Εκκλησίες, οι οποίες επιβάλλουν τον Χριστιανισμό με ακρότητες;
Ό,τι εκφράζεται και διδάσκεται με ακρότητα είναι ανώριμο, φανατισμένο και προβληματικό. Αυτό δημιουργεί ιδεολογίες, αφού οι ακρότητες συνδέονται με ιδεοληψίες και τελικά καταλήγουν σε καταστροφές. Πάντοτε στην ζωή μας πρέπει να αποφεύγουμε τα άκρα, δηλαδή τον φανατισμό και την αδιαφορία.
Συνηθίζω να λέω ότι, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η ψυχή του ανθρώπου αποτελείται από τρία μέρη, ήτοι το λογιστικό, το επιθυμητικό και το θυμικό. Και αυτά τα τρία μέρη πρέπει να είναι συντονισμένα και εναρμονισμένα μεταξύ τους. Η λογική χωρίς επιθυμία και θυμό είναι ένας σκέτος υπολογιστής. Η επιθυμία χωρίς λογική και θυμό είναι ακράτητη επικίνδυνη. Και ο θυμός χωρίς λογική και συναίσθημα δημιουργεί εμπαθείς καταστάσεις και κοινωνικές αναστατώσεις.
Ως προς τον Χριστιανισμό πρέπει να ξέρουμε ότι ό,τι λάθη γίνονται οφείλονται στους εμπαθείς ανθρώπους και όχι σε αυτό που δίδαξε και μας παρέδωσε ο Χριστός. Όπως δεν ευθύνεται το πολίτευμα της Δημοκρατίας για την διαφθορά, αλλά ευθύνονται αυτοί που ασκούν την εξουσία ή οι ίδιοι οι πολίτες, το ίδιο συμβαίνει και με την Εκκλησία.

Πώς καταφέρατε να πιστέψετε και να εμπιστευτείτε ένα πρόσωπο, τον Χριστό, χωρίς να τον έχετε αντικρύσει ποτέ;
Για όλα τα ιστορικά γεγονότα στηριζόμαστε στην μαρτυρία των αυτοπτών μαρτύρων. Τα γνωρίζουμε και τα πιστεύουμε χωρίς να ήμασταν παρόντες, επειδή τα βεβαίωσαν άλλοι. Πιστεύουμε ότι πήγαν οι άνθρωποι στην σελήνη αν και δεν πήγαμε εμείς προσωπικά. Έτσι προάγεται η επιστήμη. Το ίδιο συμβαίνει και για τον Χριστό.
Ο Χριστός είναι Θεός, αλλά και άνθρωπος, ένα ιστορικό πρόσωπο που έζησε σε ορισμένο τόπο και χρόνο, δίδαξε στους ανθρώπους, έδειξε αγάπη και καλωσύνη, κτύπησε την υποκρισία των ανθρώπων, ευεργέτησε αυτούς που είχαν ανάγκη, σταυρώθηκε και αναστήθηκε. Τόν είδαν πολλοί άνθρωποι, οι ευαγγελιστές τον είδαν αναστημένο και παρουσίασαν την ζωή Του. Επομένως, υπήρξαν πολλοί μάρτυρες της διδασκαλίας Του, των θαυμάτων Του, των παθών Του και της Αναστάσεώς Του. Στην συνέχεια, αυτοί οι αυτόπτες μάρτυρες έδωσαν την μαρτυρία και μαρτύρησαν γι’ Αυτόν, δηλαδή υπέγραψαν την μαρτυρία τους αυτή με το αίμα τους, γιατί ήταν βέβαιοι γι’ αυτό.
Εγώ πιστεύω στον Χριστό όχι μόνον γιατί εμπιστεύομαι αυτούς που τον γνώρισαν όσο ζούσε, αλλά και γιατί γνώρισα στην ζωή μου και ανθρώπους που με την δύναμη του Χριστού ξεπέρασαν όλα τα προβλήματά τους, τα πάθη τους, απέκτησαν μια γεύση της παρουσίας Του.
Όλοι, κατά διαφόρους βαθμούς, έχουμε μια εμπειρία της θείας ζωής του Χριστού και αυτό δημιουργεί ειρήνη, αγάπη. Βέβαια, την ζωή του Χριστού μπορούμε να την ζήσουμε μέσα στην Εκκλησία.

Ποιό είναι κατά την γνώμη σας, το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;
Πολλά είναι τα νοήματα της εορτής των Χριστουγέννων, πάντως όχι τα υλικά και τα αισθητά. Μερικά εντοπίζονται στην ταπείνωση του Χριστού, την σκληροκαρδία των ανθρώπων, την απλότητα των ποιμένων, την αναζήτηση των σοφών μάγων, την προσφορά της Παναγίας και του Ιωσήφ, την αλαζονεία του Ηρώδου, τον ύμνο των αγγέλων. Κάθε ένα από αυτά έχει πολλά να μας διδάξη.
Εκείνο που θέλω να τονίσω εδώ είναι ότι και σήμερα υπάρχουν πολλά παιδιά που ζουν τις ίδιες τραγικές καταστάσεις με αυτές που έζησε ο Χριστός. Γεννιούνται σε σταύλους, σε φτωχικά σπίτια, αντιμετωπίζουν την κακία των ανθρώπων, συμμετέχουν σε πολέμους, σκοτώνονται, πεινούν και υποφέρουν, εξαναγκάζονται να γίνονται πρόσφυγες και πολλά άλλα.
Τα Χριστούγεννα είναι εορτή χαράς, αγάπης, ειρήνης, είναι εορτή προσφοράς και προσευχής για όλα τα παιδιά του κόσμου που υποφέρουν. Εύχομαι, έτσι να ζήτε τα Χριστούγεννα σε όλη σας την ζωή. Να είστε πάντα παιδιά στην καρδιά σας και να αγαπάτε κάθε πονεμένο άνθρωπο.

25 Οκτωβρίου 2012 - Μια συνέντευξη με τη δημοσιογράφο του MEGA – CHANNEL

{Ε. Καλλίτση} “Η … συνταγή της καλής Δημοσιογραφίας”

Των Έλενα Μαλέλη και Μαρία Τσάκωνα 

Ήταν ένα φωτεινό πρωινό του Οκτωβρίου όταν είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε στη Βιβλιοθήκη του σχολείου μας τη ρεπόρτερ του Mega Channel, κ. Ελίζα Καλλίτση. Μόλις είχε προηγηθεί η ζωντανή σύνδεση των μαθητών της Γ Γυμνασίου με τη πρωινή εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega», στο πλαίσιο του μαθήματος του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, στη διάρκεια της οποίας η κ. Καλλίτση συντόνισε μια συζήτηση των μαθητών με τους παρουσιαστές της εκπομπής κ. Καμπουράκη και κ. Οικονομέα. Η συνέντευξη που αποσπάσαμε από τη δημοσιογράφο εξελίχθηκε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα και γοητευτική συζήτηση με έναν άνθρωπο που δεν επιθυμούσε να είναι θεατής στη ζωή και στο επάγγελμα, αλλά ενεργός συμμέτοχος  και  δρών πρόσωπο. Η κ. Καλλίτση μας μίλησε για τα μυστικά της καλής δημοσιογραφίας, τις προκλήσεις του επαγγέλματος, τα όνειρα της και το νόημα της ζωής. 

Ποιά ήταν τα όνειρα και οι στόχοι που είχατε ως παιδί; 
Πολύ καλή ερώτηση για να την απευθύνεις άμα είσαι δημοσιογράφος. Σίγουρα όμως είναι δύσκολη για να απαντηθεί, αν εσύ είσαι αυτός που σου παίρνουν συνέντευξη. Ποιά ήταν τα όνειρα που είχα ως παιδί; Δεν ξέρω αν είχα κάτι συγκεκριμένο, πάντως αυτό που σίγουρα ήθελα, ήταν – και δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το επάγγελμα που ήθελα να ακολουθήσω – ότι επιθυμούσα να είμαι μέσα στην εικόνα! Έβλεπα δηλαδή, όταν ήμουν μικρή, τηλεόραση ή κάποια ταινία στον κινηματογράφο και ήθελα «να μπω μέσα στην εικόνα». Δεν ήξερα πως και με ποιο τρόπο, αν θα είμαι πίσω ή μπροστά από μια κάμερα, αν θα είμαι …ξυλουργός στην εταιρία που φτιάχνει τα σκηνικά ή αν θα είμαι ζωγράφος που φτιάχνει μακέτες. Αυτό δεν το ήξερα, αλλά σίγουρα ήξερα ότι θα ήθελα να είμαι κάπου εκεί, εκεί που «κάτι διαδραματίζεται». Αυτό το θυμάμαι!

Άρα από μικρή είχατε στο μυαλό σας την ενασχόληση με την τηλεόραση;
Δεν ξέρω! Μάλλον. Ίσως να ήθελα να γίνω και τραγουδίστρια, αλλά σίγουρα ήθελα να είμαι «κάπου» την ώρα που συμβαίνει «κάτι».

Δηλαδή θέλατε να είστε το κεντρικό πρόσωπο στο γεγονός που διαδραματίζεται;
Όχι το κεντρικό απαραίτητα. Θα ήθελα όμως να είμαι εκεί, στο συνεργείο που στήνει για παράδειγμα μια συναυλία, να μην είμαι δηλαδή απλά θεατής.



Γιατί όμως δεν επιλέξατε να γίνετε για παράδειγμα ηχολήπτρια, τραγουδίστρια ή …ξυλουργός, και διαλέξατε αυτό το επάγγελμα;
Τραγουδίστρια μάλλον δε θα έγινα γιατί  αν είχα καλή φωνή φαντάζομαι κάποιος θα με είχε ακούσει και θα με είχε παροτρύνει. Ξυλουργός πιθανότατα δεν έγινα επειδή ο Θεός ήθελε να με προστατεύσει από τα ατυχήματα, καθώς συχνά μου συμβαίνουν. Δημοσιογράφος έγινα, εξαιτίας μιας συνάντησης που είχα κάποια στιγμή με κάποιους ανθρώπους που ήταν δημοσιογράφοι. Στο μεταξύ, αφού είχα τελειώσει το σχολείο, είχα ξεκινήσει σπουδές σ’ ένα εργαστήρι δημοσιογραφίας, καθώς τότε δεν υπήρχαν σχολές για το επάγγελμα. Μπήκα λοιπόν σε αυτή τη μαγεία «του να βρίσκεσαι κάπου την ώρα που γίνεται» και να μπορείς να το μεταφέρεις στους άλλους. Αυτό λοιπόν είναι ένα πολύ μαγικό πράγμα. Εμένα με μάγεψε και σιγά σιγά μπήκα σε αυτόν το χώρο. Εκείνη τη περίοδο  ο τότε διευθυντής του καναλιού έψαχνε άντρα δημοσιογράφο αλλά παρ’ όλα αυτά με προσέλαβε. Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο, αλλά απλώς έτσι ήρθαν τα πράγματα. Εγώ του υποσχέθηκα πως μπορεί να μην εκπληρώσω τις προσδοκίες τους, αλλά θα προσπαθούσα ειλικρινά ώστε κάποια στιγμή να φτάσω σε αυτό που είχε στο μυαλό του. Με αυτήν την υπόσχεση λοιπόν προχώρησα για να φανώ συνεπής σ’ αυτήν την υπόσχεση και σ’ εκείνον τον άνθρωπο.

Ποιά δημοσιογραφική αποστολή και πότε έγινε πιθανή αιτία για να αλλάξετε τον τρόπο σκέψης ή τον τρόπο ζωής σας;
Είναι πάρα πολλές, θα έλεγα, και δεν είναι μία. Καταρχήν το πρώτο θέμα που κάνεις ως δημοσιογράφος, αποτελεί αφορμή για αλλαγή στον τρόπο σκέψης σου. Κι αυτό γιατί ξαφνικά νιώθεις ότι πρέπει να είσαι απόλυτα συνεπής και υπεύθυνος. Όταν είσαι ρεπόρτερ δεν σου δίνεται η πολυτέλεια να έχεις δεύτερες και τρίτες σκέψεις, εκτός απ’ αυτές τις δύο: το χρόνο που τρέχει και το δελτίο στις δύο το μεσημέρι, και όχι στις δύο και είκοσι, ούτε στις δύο παρά δέκα. Αυτή η αίσθηση του χρόνου και το γεγονός ότι συναλλάσσεσαι καθημερινά  με επαγγελματίες, απέναντι στους οποίους πρέπει να είσαι συνεπής –τονίζω τη λέξη, γιατί αυτή πρωταγωνιστεί στο χώρο αυτό -  σε κάνει να αλλάζεις και τα δεδομένα σου. Θυμάμαι ότι η πρώτη συνέντευξη που είχα πάρει ως δημοσιογράφος ήταν  από τον τότε πρωθυπουργό, τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αντιλαμβάνεστε πόσο πολύ σημαντική στιγμή είναι εκείνη η ώρα που ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος,  ο οποίος βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη προβληματική στιγμή στη πολιτική ζωή του, όπως το σκάνδαλο Κοσκωτά που αντιμετώπιζε τότε, να σου παραχωρεί συνέντευξη! Εσείς είστε βέβαια μικρές και ίσως δεν γνωρίζετε αυτό το τόσο σημαντικό σημείο καμπής στη πολιτική ζωή αυτού του άνδρα. Σε μια τέτοια τόσο κρίσιμη στιγμή λοιπόν για αυτόν τον πολιτικό, έπρεπε μια νεαρή ρεπόρτερ να σταθεί υπεύθυνα απέναντι  του και να του πάρει συνέντευξη. Αντιλαμβάνεστε πόσο δύσκολο και πόσο καθοριστικό μπορεί να είναι αυτό στην επαγγελματική σου ζωή.  Υποκλίνεσαι, λοιπόν, σε αυτά τα γεγονότα και προχωράς. Τέτοιου είδους γεγονότα, για να ξαναγυρίσω στην ερώτησή σας, καθορίζουν αναμφισβήτητα τον τρόπο ζωής και σκέψης σου. 

Κυρία Καλλίτση, ποιο είναι το νόημα της ζωής για εσάς;
Νόημα αποκτά η ζωή όταν μπορείς να ζεις, δηλαδή να μπορείς να χαμογελάς, να μπορείς να κοιτάς τον ουρανό, να σκέφτεσαι ότι η επόμενη μέρα θα είναι άλλη, να μπορείς να κάνεις όνειρα, και να μπορείς, όσο αυτό περνάει από το χέρι σου, να είσαι χρήσιμος σε κάποιον που είναι γύρω σου. Ακόμα κι αν αυτό είναι ένα απλό βλέμμα, ακόμα κι αν είναι ένα απλό άγγιγμα.

Κάνετε όνειρα σήμερα; Αν ναι, ποιά είναι αυτά; 
Φυσικά και κάνω όνειρα. Κι άλλη δύσκολη ερώτηση! Καταρχήν θα ήθελα να εκπληρώσω κάποια πράγματα που δεν τα έχω κάνει σε σχέση με τη δουλειά μου αλλά και τη προσωπική μου ζωή. Θα ήθελα να γίνω πιο ολοκληρωμένος άνθρωπος και θα ήθελα να μάθω να γίνομαι καλύτερη, όχι με την έννοια του να αναδειχθώ σε κάτι, αλλά να είμαι πιο ήσυχη. Έχω λοιπόν όνειρα και είναι πολλά. Τα όνειρα αυτά μπορεί να έχουν να κάνουν με παιδιά, μπορεί να έχουν να κάνουν με ζώα,  που δεν πρέπει να γίνονται αντικείμενο κακής μεταχείρισης. Η προστασία των ζώων ούτως ή άλλως  είναι μεγάλο κομμάτι στην ζωή μου. Θα ήθελα να είμαι δυνατή, να έχω τη δύναμη, στο κομμάτι που μου αναλογεί, να μπορώ να υποστηρίζω αυτό που θεωρώ δίκαιο και αληθινό. 

Ποια πιστεύετε πως είναι τα μυστικά της καλής δημοσιογραφίας;
Τα μυστικά της καλής δημοσιογραφίας ακόμα  τα ψάχνω κι εγώ. Βέβαια  πρέπει να ξέρετε πως ποτέ δεν τα μαθαίνεις όλα, και ποτέ δεν μπορείς να πεις ότι «έχω μάθει τα πάντα». Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό και κάθε ώρα υπάρχει κάτι που θα σε εκπλήξει και δε περιμένεις ότι θα το ζήσεις. Τα γεγονότα και η ζωή είναι τέτοια που δεν μπορείς ποτέ να πεις πως τα ξέρεις όλα. Πάντως το σίγουρο είναι ότι πρέπει να ξέρεις πως θα περπατήσεις ώρες πολλές, ότι δηλαδή έχεις να κάνεις με το «δρόμο». Αυτό είναι ένα μυστικό. Ένα άλλο  είναι πως πρέπει να μιλάς  τόσο  σιγά που να μην ακούγεσαι καν στον εαυτό σου, δηλαδή να είσαι δυναμικός μέσα από τη σιωπή σου. Ό,τι έχει να κάνει με πομπώδες ύφος και αντιλήψεις του τύπου «ότι εγώ είμαι εξουσία», είναι μια παγίδα που πρέπει να την αποφεύγει ένας δημοσιογράφος. Επιπλέον, πρέπει να έχεις θάρρος.  Αν δεν έχεις καταλάβει κάτι, πρέπει να μη διστάζεις να το ρωτήσεις με τόλμη, χωρίς να φοβάσαι πως θα σε θεωρήσουν ανόητη. Τέλος, αν έχεις κάνει λάθος,  πρέπει να έχεις τη δύναμη να ζητήσεις συγγνώμη, κι αν μπορείς, να επανορθώσεις.

4 Νοεμβρίου 2012 - ΔΕΝΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ GreenPanou

{Γ. Αγγελόπουλος} “Πρέπει να αναλογιστούμε όλοι μας ποια είναι η δική μας συμμετοχή...”

Της Αγγελίνας Μπανιά

Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο χώρο του Πανεπιστημίου Πατρών δεντροφύτευση από την Επιτροπή Περιβαλλοντικής Διαχείρισης του Πανεπιστημίου Πατρών. Εθελοντές μαθητές/μαθήτριες της περιβαλλοντικής ομάδας GreenPanou των Εκπαιδευτηρίων Πάνου συμμετείχαν στην προσπάθεια αυτή. Οι μαθητές όχι μόνο γνώρισαν έμπρακτα τον τρόπο με τον οποίο  φυτεύεται ένα δέντρο, αλλά αισθάνθηκαν πως και οι ίδιοι μπορούν με απλές κινήσεις να προστατέψουν το περιβάλλον. Ο συντονιστής της Επιτροπής Περιβαλλοντικής Διαχείρισης του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Γ. Αγγελόπουλος, καθηγητής του τμήματος Χημικών Μηχανικών, μας παραχώρησε την παρακάτω συνέντευξη και μοιράστηκε μαζί μας το όραμα για το «Πράσινο Πανεπιστήμιο».

Ο πλανήτης Γη εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο άνθρωπος όμως, παραμένει αδρανής πολλές φορές, όχι επειδή δεν έχει ενημερωθεί, αλλά επειδή ο ίδιος αρνείται να λάβει δράση για διάφορους λόγους.  Εκτός από αυτούς τους ανθρώπους όμως, υπάρχει μια δυστυχώς μειοψηφία συνειδητοποιημένων και ευαισθητοποιημένων πολιτών, που είναι πλέον οργανωμένοι σε περιβαλλοντικές ομάδες ανά τον κόσμο. Ποια είναι η συμβολή τέτοιων οργανισμών;
Δεν θα πω ποια είναι η συμβολή των οργανισμών. Πρέπει να αναλογιστούμε όλοι μας ποια είναι η δική μας συμμετοχή, δηλαδή θα πρέπει ανεξάρτητα από τους οργανισμούς, ο καθένας από εμάς να συνειδητοποιηθεί και να προσπαθεί να βελτιώσει το δικό του περιβάλλον, ξεκινώντας από το μικρόκοσμό του και συνεχίζοντας στο μεγαλύτερο κόσμο έξω. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η συμμετοχή σας, η συμμετοχή όλων μας σε αυτές τις εκδηλώσεις, γιατί με αυτές όχι μόνο δίνουμε το καλό παράδειγμα, αλλά μαθαίνουμε και τον κόσμο να συμμετέχει και να βελτιώνει το περιβάλλον.
 
Τέτοιες ομάδες είναι και τα «Αειφόρα Σχολεία» και τα «Αειφόρα Πανεπιστήμια». Από πότε ισχύει ο θεσμός αυτός στο Πανεπιστήμιο Πατρών;
Η επιτροπή στο Πανεπιστήμιο έχει δημιουργηθεί εδώ και δυόμισι χρόνια.

Οι αιτίες για την κινητοποίηση αυτή είναι πολλές. Ποια ήταν ωστόσο η αφορμή για να ενταχθεί το Πανεπιστήμιο στο πρόγραμμα; Υπήρξε κάποια πρόταση;  Όραμα; Κοινός προβληματισμός;
Υπάρχει ένας προβληματισμός γενικότερα για το περιβάλλον και εμείς σαν πανεπιστήμιο πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα. Γι’ αυτό πρέπει στο πανεπιστήμιο να οργανωθούν οι κατάλληλες δομές και υποδομές προκειμένου να διεκπεραιώσουμε το καθήκον που έχουμε και να πετύχουμε τον στόχο μας. Πρέπει όλοι οι φοιτητές και οι άνθρωποι από το Πανεπιστήμιο να καταλάβουν τη σημασία της αειφορίας.



Πώς προσέγγισαν οι φοιτητές του Πανεπιστημίου το θεσμό; Υπήρξε άμεση ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση;
Υπήρξε, αλλά θα επιθυμούσαμε ακόμα μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των φοιτητών. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και η βοήθεια η δική σας είναι σημαντική. Θέλουμε ο θεσμός αυτός σιγά σιγά να μεγαλώνει, να γιγαντωθεί και να συμμετάσχουν πολλοί περισσότεροι φοιτητές. Δεν είναι αρκετός ο αριθμός των φοιτητών, θα θέλαμε περισσότερο κόσμο να συμμετέχει. Παρ’ όλ’ αυτά με την ομάδα αυτή που δεν είναι και τόσο μικρή, είμαστε πάνω από εκατό άτομα, καταφέρνουμε και κάνουμε πολλά πράγματα. Θα φυτευτούν σήμερα πάνω από τριακόσια δέντρα ενώ στις προηγούμενες εκδηλώσεις έχουμε βάλει άλλα εφτακόσια. Με αυτή την ομάδα θα καταφέρουμε να ευαισθητοποιήσουμε και άλλα άτομα και όταν δούνε και τα αποτελέσματα των ενεργειών, περισσότερος κόσμος θα βρεθεί μαζί μας.

Ποιες δράσεις έχει αναλάβει ως τώρα το Πανεπιστήμιο στα πλαίσια του προγράμματος;
Έχουμε αναλάβει αρκετές δράσεις. Πέραν των δενδροφυτεύσεων, κάνουμε και ανακύκλωση χαρτιού, παλαιών ηλεκτρικών συσκευών και ηλεκτρονικών υπολογιστών, φυσιγγίων μελανιών εκτυπωτών κλπ ενώ θα προχωρήσουμε τώρα και στην ανακύκλωση λαμπτήρων. Προσπαθούμε να φτιάξουμε μια υποδομή στο πανεπιστήμιο τέτοια ώστε να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της ανακύκλωσης, αλλά και να ευαισθητοποιηθούν όλοι οι νέοι σε αυτό το αντικείμενο, γιατί, να μην ξεχνάμε ότι αν κοιτάξουμε παλιά, με τι έφτιαξαν πολιτισμό οι πρόγονοί μας; Έφτιαξαν πολιτισμό, έφτιαξαν τον Παρθενώνα με τα μάρμαρα που υπήρχαν στην περιοχή. Με την ξυλεία που είχαν στα δάση έφτιαξαν το στόλο τους. Χρησιμοποιούσαν ό, τι είχαν γύρω τους. Εμείς, τι έχουμε στο περιβάλλον μας; Τα περισσότερα που έχουμε είναι τα σκουπίδια. Επομένως, πρέπει να φτιάξουμε πολιτισμό εμείς με τα απορρίμματα μας, κάνοντας ανακύκλωση και αξιοποιώντας τα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ανακύκλωση δεν είναι μόνο μια δράση προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά είναι και μια δράση πολιτισμού.

Για ένα τόσο σημαντικό και επείγον θέμα όπως η προστασία του περιβάλλοντος είναι απαραίτητη η κινητοποίηση, όχι μόνο λίγων μικρών ομάδων, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, αφού τα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους. Έχει δείξει η κοινωνία ενδιαφέρον; Στηρίζει το Πανεπιστήμιο στις δράσεις του;
Υπάρχουν κοινωνικές ομάδες  οι οποίες συμμετέχουν στις περιβαλλοντικές δραστηριότητες του Πανεπιστημίου, γίνονται δηλαδή κοινές δράσεις. Περιμένουμε όμως ακόμη περισσότερα. Θα πρέπει γενικότερα η κοινωνία να ενεργοποιηθεί και να δραστηριοποιηθεί, αυτό όμως απαιτεί ένα χρόνο ωρίμανσης. Πρέπει να ξεκινήσει από το Πανεπιστήμιο ή τα σχολεία, που είναι οι κατ’ εξοχήν χώροι όπου εκπαιδεύεται και ωριμάζει κανείς και δημιουργούνται καινούριες ιδέες. Στη συνέχεια είμαστε σίγουροι ότι ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας θα δραστηριοποιηθεί. Είναι δύσκολο όταν κάποιος από νέος συμμετέχει σε τέτοιες εκδηλώσεις να μην συνεχίζει και στην υπόλοιπη ζωή του. Αυτός είναι και ένας από τους ρόλους του Πανεπιστημίου και των σχολείων.

Η ανακύκλωση και η εξοικονόμηση φυσικών πόρων δεν αρκούν για να φέρουν σημαντικές αλλαγές, ειδικά όταν λίγοι μόνο είναι όσοι «σκέφτονται  πράσινα». Τι θα προτείνατε στους νέους οι οποίοι δεν ανήκουν σε ομάδες, αλλά προβληματίζονται με τις επιπτώσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στη φύση και θέλουν να λάβουν άμεση δράση, αλλά ως μικρή ανεξάρτητη μονάδα αδυνατούν; Πώς θα μπορούσαν να κινηθούν προκειμένου να συνεισφέρουν στο περιβάλλον ακόμη περισσότερο;
Κατ’ αρχήν θα πρέπει να συνειδητοποιηθούν για να κάνουν αυτό που πρέπει. Δεν είναι ανάγκη να ανήκουν σε ομάδες, όμως κατά καιρούς πρέπει να συμμετέχουν ή και οι ίδιοι να οργανώνουν ομαδικές δραστηριότητες, γιατί ατομικά είναι πάρα πολύ δύσκολο (η ενέργεια που απαιτείται είναι πάρα πολύ μεγάλη) να πετύχουμε κάτι. Επομένως, ο καθένας από εμάς πρέπει να συνειδητοποιηθεί, να κάνει αυτό που πιστεύει και να το κάνει σωστά.  Ο καθένας πρέπει να δείχνει με τον τρόπο του και να διεκδικεί, να «κυνηγάει» την αειφορία, την ανακύκλωση, ό,τι έχει σχέση όχι μόνο με το περιβάλλον, αλλά και με το πώς μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα αύριο, εμείς και τα παιδιά μας.