Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Φεβρουάριος 2014 - Συνέντευξη με τον Ν. Ρουμελιώτη


Ε. Πετραλιά: K. Ρουμελιώτη από ποια ηλικία ασχοληθήκατε με την πετοσφαίριση;
Ν. Ρουμελιώτης: Ξεκίνησα σε ηλικία 10 ετών και αφορμή στάθηκε η παρότρυνση κάποιων φίλων. Από τότε μέχρι και σήμερα που είμαι 35 χρονών δεν έχω σταματήσει να κάνω προπόνηση.


Ε. Πετραλιά: Σε ποιους συλλόγους παίζατε κατά καιρούς και σε ποιες κατηγορίες;
Ν. Ρουμελιώτης: Η πρώτη μου εμπειρία σε αντρικό επίπεδο ήταν με την ομάδα της ΕΑΠ στην β’ εθνική. Έμεινα 10 χρόνια και σε αυτό το χρονικό διάστημα καταφέραμε να ανέβουμε στην Α1 εθνική και να παίξω για 4 συναπτά έτη. Στη μεγάλη κατηγορία επίσης είμαι 16 χρόνια, μέλος της Εθνικής Ελλάδος και αρχηγός της τα 7 τελευταία. Ακολούθησε η ομάδα του Ολυμπιακού όπου έπαιξα για 5 χρόνια και ύστερα πήγα για 1 χρόνο στην Ιταλία όπου έπαιξα για την ομάδα της Σαρδηνίας. Γύρισα έπειτα στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Άρη για τα επόμενα 2 έτη. Προτελευταίος σταθμός ήταν η ομάδα της Μόντζα και πάλι στην Ιταλία, για να καταλήξω στην ομάδα της Παναχαϊκής η οποία παίζει φέτος στην Α1 Εθνική.


Ε. Πετραλιά: Πόσες ώρες την εβδομάδα κάνετε προπόνηση;
Ν. Ρουμελιώτης: Προπονούμαστε καθημερινά 2 ώρες το πρωί και 2,5 ώρες το απόγευμα, δηλαδή πάνω από 30 ώρες συνολικά την εβδομάδα.


Ε. Πετραλιά: Συνήθως αθλητές με το ύψος σας ασχολούνται με την καλαθοσφαίριση, εσείς για ποιο λόγο επιλέξατε την πετοσφαίριση;
Ν. Ρουμελιώτης: Αυτό δεν ισχύει απόλυτα, γιατί στο παγκόσμιο βόλεϊ υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ψηλών παικτών. Εμένα με έπεισε ένας καθηγητής μου να ασχοληθώ με το βόλεϊ λέγοντάς μου ότι το συγκεκριμένο άθλημα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το μπάσκετ και δικαιώθηκε.


Ε. Πετραλιά: Από την αγωνιστική σας πορεία ποιο μήνυμα θα δίνατε στους νέους σήμερα;
Ν. Ρουμελιώτης: Οι νέοι σήμερα θα πρέπει να έχουν υπομονή και φυσικά πάθος, για να πετύχουν τους στόχους τους στον αθλητισμό αλλά και γενικότερα στη ζωή. Αυτά είναι τα δύο βασικότερα στοιχεία που βοήθησαν και εμένα να έχω μια πετυχημένη καριέρα στο βόλεϊ.
Ε. Πετραλιά: Πώς αισθανόσασταν πέρυσι που παίζατε στην Α2 Εθνική κατηγορία;
Ν. Ρουμελιώτης: Παίξαμε πέρυσι στην Α2 Εθνική κατηγορία και καταφέραμε να κερδίσουμε την άνοδο στην Α1 όπου και αγωνιζόμαστε φέτος. Δεν ήταν και τόσο ευχάριστη εμπειρία για μένα καθώς όλα αυτά τα χρόνια αγωνιζόμουν στην Α1, παρόλα αυτά έπαιξα στην Α2 και αισθάνομαι δικαιωμένος, γιατί κερδίσαμε την άνοδο που ήταν και ο στόχος.
Δ. Μπίστικα: Βιώσατε μεγάλες αποτυχίες ή τυχόν απορρίψεις στο παρελθόν και πως τις αντιμετωπίσατε;
Ν. Ρουμελιώτης: Σε ηλικία 18 χρονών κόπηκα από την 12άδα της Εθνικής Ελλάδος και αυτή ήταν η μεγαλύτερη απόρριψη που έχω βιώσει στο χώρο. Αυτό φυσικά με έκανε να δουλέψω περισσότερο και κατάφερα να είμαι μέλος της Εθνικής μας ομάδας και αργότερα αρχηγός της. Η μεγαλύτερη επίσης αποτυχία ήταν η ήττα στα προημιτελικά των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας από τις Η.Π.Α, όπου μας στέρησε τη δυνατότητα για ένα ολυμπιακό μετάλλιο.
Δ. Μπίστικα: Υπάρχει περίπτωση να θελήσετε να αποχωρήσετε από την τωρινή σας ασχολία;
Ν. Ρουμελιώτης: Κάθε αθλητής από μια ηλικία και μετά, όπως είναι φυσικό, δεν μπορεί αν συνεχίσει και αποχωρεί από το άθλημά του και αυτό είναι φυσιολογικό γιατί οι αντοχές του τον εγκαταλείπουν. Εγώ ενδεχομένως θα σταματήσω σε κανά 2χρόνια και από τώρα προετοιμάζω τον εαυτό μου γι’ αυτό που θα συμβεί. Η αλήθεια είναι ότι κανένας αθλητής δε συμβιβάζεται με αυτή την ιδέα.
Δ. Μπίστικα: Είστε προπονητής στην πετοσφαίριση, ποιες θεωρείται ότι είναι οι δυσκολίες;
Ν. Ρουμελιώτης: Δεν είμαι προπονητής αλλά σαν μέλος της διοίκησης έχω αναλάβει την επίβλεψη των προπονητών του συλλόγου με σκοπό την καλύτερη λειτουργία και την επίτευξη των στόχων του. Αυτό για μένα είναι κάτι πρωτόγνωρο αλλά και ευχάριστο!
Δ. Μπίστικα: Ποιο είναι οι τωρινοί και ποιο οι απώτεροι στόχοι σας και πώς σκέφτεστε να τους πετύχετε;
Ν. Ρουμελιώτης: Προσωπικός μου στόχος είναι ο σύλλογος να είναι ανάμεσα στις 4 καλύτερες ομάδες της Ελλάδος. Αυτό ελπίζω να προλάβω να το πετύχω σαν παίκτης, διαφορετικά θα προσπαθήσω να βοηθήσω από τη θέση της διοίκησης. Αυτό βέβαια απαιτεί οικονομική στήριξη, υπομονή και προσπάθεια μέσα στο γήπεδο.
Δ. Μπίστικα: Υπήρξαν μαθητευόμενοί σας ή συνεργάτες σας με τους οποίους να προσπαθήσατε να συνεργαστείτε και να δυσκολευτήκατε αρκετά;
Ν. Ρουμελιώτης: Είχα πάρα πολύ καλή συνεργασία με όλους κατά τη διάρκεια της καριέρας μου και επειδή ήμουν αρχηγός υπήρχε ένας σεβασμός προς το πρόσωπό μου και από την πλευρά των συμπαικτών μου αλλά και των διοικούντων. Αυτό με βοήθησε να ζητάω πράγματα και να γίνονται εντός και εκτός του αγωνιστικού χώρου και τα αποτελέσματα, σχεδόν πάντα, ήταν εντυπωσιακά.
Δ. Μπίστικα: Υποθετικά εάν υπάρξει μελλοντικά κάποιος σοβαρός λόγος ο οποίος θα σας ανάγκαζε να αποσυρθείτε από το τωρινό σας επάγγελμα με τι άλλο θα μπορούσατε να ασχοληθείτε;
Ν. Ρουμελιώτης: Σίγουρα θα έχει σχέση με τον αθλητισμό. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με την προπονητική ή ακόμη και με τα διοικητικά. Θα προσπαθώ πάντα να κερδίζω τα προς το ζην μέσα από τον αθλητισμό.