Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Οκτώβριος 2014 - Συνέντευξη με τη Συγγραφέα κ. Μάρω Δούκα

Μάρω Δούκα: Συνομιλώ με το παρόν και το αναλύω σε σχέση με το χθες… 


Η μαθήτρια της Γ Γυμνασίου Αγγελίνα Μπανιά, υπό την εποπτεία του Δ/ντή του Σχολείου, κ. Δημήτρη Σιούτη, Φιλόλογου, με αφορμή την παρουσίαση του νέου βιβλίου της  κας Μάρω Δούκα «Έλα να πούμε ψέματα», συναντήθηκε με την πασίγνωστη στο αναγνωστικό κοινό συγγραφέα στο γραφικό κήπο του βιβλιοπωλείου της Πάτρας «Πολύεδρο».




Τα βιβλία της σειράς «Στις γραμμές του μύθου και της ιστορίας» πραγματεύονται μεταξύ των άλλων ιστορικά γεγονότα. Τι σας ωθεί να επιλέξετε την ιστορία ως υπόβαθρο για τα έργα σας;
Για μένα η ιστορία είναι μια πρόκληση συνομιλίας. Το μυθιστόρημα είναι φύσει προορισμένο να συνομιλεί με την ιστορία. Δεν είμαι ιστορική συγγραφέας, συνομιλώ με το παρόν και το αναλύω σε σχέση με το χθες. Ξεκινώντας ένα βιβλίο για τα Χανιά, τη γενέτειρά μου, βυθίστηκα μεν στο παρόν, ωστόσο αισθάνθηκα την ανάγκη συνομιλίας με το παρελθόν. Το παρόν ήταν όμως αυτό που μου έδωσε το έναυσμα να μιλήσω για το παρελθόν. Εξάλλου δεν εγχαράσσω τα ιστορικά γεγονότα σε επινοημένα πρόσωπα. Δεν κεντώ τα πρόσωπα στον καμβά της έτοιμης ιστορίας, αλλά πάνω στον καμβά των προσώπων προσαρμόζω κλωστές της ιστορίας. Οι χαρακτήρες συνομιλούν τόσο μεταξύ τους, όσο και με την πραγματικότητα.
Ανακαλύπτοντας την ιστορία του τόπου, διαπίστωσα ότι δεν ήξερα πολλά κι αυτό επειδή σε κάθε πόλη, εκτός από την ιστορία που διδασκόμαστε και τη γνωρίζουν όλοι, υπάρχουν και γεγονότα λιγότερο γνωστά, τα οποία με τη σειρά τους συγκροτούν αυτό που ονομάζουμε ιστορία, έτσι όπως πολλά παραποτάμια σχηματίζουν τον ποταμό. Γράφοντας δεν ήμουν σε θέση να περιγράψω απλώς τα γεγονότα σαν να επρόκειτο  για ιστορικό σύγγραμμα, αλλά για μυθιστόρημα. Για να πλησιάσω την πόλη των Χανίων, που για μένα είναι ζωντανός οργανισμός, οπλίζομαι με την οξυδέρκεια της νοσταλγίας και της αγάπης για την πόλη.

Τι επιδιώκετε μέσω της συγγραφής; Ποιος είναι ο στόχος σας όταν γράφετε ένα βιβλίο και τί είδους μηνύματα και αξίες προσπαθείτε να εμφυσήσετε στους αναγνώστες;
Μηνύματα και αξίες υπάρχουν πάντα καθώς είναι ενσωματωμένα στην αξία της συγγραφής. Όταν γράφω δεν σκέφτομαι τα μηνύματα. Ο  τρόπος με τον οποίο βλέπω τον κόσμο αποτυπώνεται αυθόρμητα στο χαρτί. Καθώς γράφω αρχίζω να χάνω τον πλήρη έλεγχο της πλοκής και οι ήρωες με οδηγούν με τη δική τους προσωπικότητα. Ο συγγραφέας δίνει την ανάσα του, αλλά το πρόσωπο προχωράει μόνο του. Ο ήρωας δεν είναι μαριονέτα και δεν είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από το συγγραφέα, αλλά οι δυο τους συνεργάζονται. Στο τελευταίο μου βιβλίο η ηρωίδα Αναστασία εξελισσόταν μόνη της και εγώ απλώς την ακολουθούσα. Είχε πλέον τη δική της προσωπικότητα και εάν παρενέβαινα θα τη «χαλούσα».
Το βιβλίο σέβεται, ξέρει πως θα κριθεί για την πειστικότητα των χαρακτήρων και την τόλμη του να αποτυπώνει τα γεγονότα χωρίς απλώς να κολακεύει τον αναγνώστη για να γίνει ευχάριστο. Το βιβλίο προβληματίζει, μας κάνει να σκεφτόμαστε και να πηγαίνουμε πιο πέρα. Είναι καλύτερο το βιβλίο να προβληματίζει και να εκνευρίζει τον αναγνώστη, παρά να τον συγκινεί και να τον ευχαριστεί.

Ένα βιβλίο προσφέρει διαχρονικά συντροφιά και παρηγοριά στους αναγνώστες. Οι ανάγκες και οι προτιμήσεις τους όμως διαφοροποιούνται με το πέρασμα των ετών. Τι ζητά ο σημερινός αναγνώστης από ένα βιβλίο;
Αυτό είναι αδύνατον να το ξέρω. Ο κάθε αναγνώστης είναι ένα σύμπαν ολόκληρο. Οι περισσότεροι αναγνώστες επιθυμούν να νανουριστούν να αποξεχαστούν από την καθημερινότητα και να προσεγγίσουν μια διαφορετική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Ταυτόχρονα κυκλοφορούν δύσκολα και απαιτητικά βιβλία. Η τέχνη βοηθά, παρηγορεί, ανοίγει νέους ορίζοντες. Είναι ένα ταξίδι και ένα παράθυρο στον κόσμο.


Μία πιθανή πρόταση να γυριστεί κάποιο από τα έργα σας στον κινηματογράφο, θα έβρισκε τη σύμφωνη γνώμη σας;
Κάθε μορφή τέχνης έχει τη δική της γραφή και το δικό της σκοπό. Το μυθιστόρημα είναι για να διαβάζεται. Ενώ ο θεατής προσλαμβάνει μια κινούμενη εικόνα, ο αναγνώστης κινεί τις εικόνες από λέξεις καταβάλλοντας διανοητική προσπάθεια. Το βιβλίο και η ταινία έχουν διαφορετική λειτουργία. Πιστεύω ότι τα βιβλία μου δε θα είχαν να κερδίσουν. Αισθάνομαι ότι η αξία του βιβλίου είναι αυτό που λέω με τον τρόπο που το λέω.
Το μυθιστόρημά μου «Η Αρχαία Σκουριά» είχε γυριστεί σε σίριαλ και με είχε απογοητεύσει. Βέβαια αυτό δεν είναι κανόνας. Υπάρχουν και βιβλία που έχουν γίνει σπουδαίες ταινίες. Αλλά όσον αφορά εμένα, θα έλεγα μάλλον όχι.