Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Ιανουάριος 2015 – Συνέντευξη με το Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας»



Η μαθήτρια της Γ’ Τάξης του Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων Πάνου Μπίστικα Ντέμυ, είχε τη χαρά να γνωρίσει και να πάρει συνέντευξη από τον κ. Απόστολο Λέτσιο, Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας» στην Πάτρα, υπό την εποπτεία της κα Ν. Κοντογιάννη, Φιλόλογου Αγγλικής Γλώσσας. Στον κ. Απόστολο Λέτσιο τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με τη θέση που κατέχει και το πως αντιμετωπίζει την κατάσταση στον τομέα της υγείας σε περίοδο οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα.

Κατέχετε μία από τις κεντρικότερες θέσεις στην νοσοκομειακή μονάδα του Αγ. Ανδρέα. Βιώσατε αποτυχίες στη ζωή σας, πριν φτάσετε σε αυτό το επίπεδο;
Νομίζω πως κάθε άνθρωπος βιώνει κατά κύριο λόγο επαγγελματικές αποτυχίες αλλά και επιτυχίες κατά τη διάρκεια της ζωής του. Έτσι κι εγώ!

Ποιοί είναι οι σημερινοί και ποιοί οι απώτεροι στόχοι σας και πώς σκοπεύετε να τους πραγματοποιήσετε;
Οι σημερινοί στόχοι είναι στόχοι καταρχήν που θέτει η κεντρική πολιτική ηγεσία, όσον αφορά τον τομέα της υγείας, όπως αυτοί εξειδικεύονται στο νοσοκομειακό επίπεδο, σύμφωνα πάντα με το ρόλο που καλούνται να παίξουν στο σύστημα της υγείας. Αυτή τη στιγμή, όλα τα νοσοκομεία της χώρας μας έχουν επιφορτιστεί με ένα πολύ μεγάλο έργο, το οποίο δημιουργεί μια γενικότερη μεταρρύθμιση στο χώρο, η οποία όμως δεν έχει ολοκληρωθεί και κατ’ επέκταση και το έργο αυτό. Όλοι οι οργανισμοί δεν λειτουργούν πάντα εύρυθμα και δεν προσφέρουν τις απαραίτητες υπηρεσίες υγείας. Από τη μεριά της πολιτείας έχουμε επιφορτιστεί με όλο το έργο και της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας αλλά και της τριτοβάθμιας περίθαλψης, όσον αφορά τις υπηρεσίες υγείας. Επομένως, οι στόχοι μας είναι να προσφέρουμε αυτό το έργο σε όλους τους πολίτες της χώρας μας αλλά και να παρέχουμε όσο γίνεται καλύτερα τις υπηρεσίες υγείας.




Κατά τη διάρκεια της καριέρας σας υπήρχαν άνθρωποι που δυσκολευτήκατε να συνεργαστείτε ή που σας έκαναν να βιώσετε στιγμές αμηχανίας;
Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Πολλές φορές στη ζωή μας έχει τύχει να ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους με τους οποίους αδυνατούμε να συνεννοηθούμε ή να συμφωνήσουμε γενικότερα. Στο νοσοκομείο μπορεί να έρθει μια δύσκολη περίπτωση ενός ασθενούς, ο οποίος να έχει κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς ή επικοινωνίας και όντως να δυσκολευτούμε ιδιαίτερα να επιλύσουμε το οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας που  αντιμετωπίζει. 

Τι νομίζετε ότι χρειάζεται κανείς για να επιτύχει στον τομέα σας;
Κατά την άποψή μου τα νοσοκομεία αποτελούν τους πιο δύσκολους χώρους για να διοικηθούν αποτελεσματικά, υπό την έννοια ότι σ’ αυτά εργάζονται πολλές διαφορετικές επαγγελματικές ομάδες, οι οποίες καλούνται να συνυπάρξουν αρμονικά μέσα στο χώρο αυτό, ώστε να παραχθεί αρμονικά ένα συλλογικό έργο. Σίγουρα απαιτείται η ύπαρξη της εργασιακής εμπειρίας πέρα από τις εξειδικευμένες σπουδές σε αυτό το αντικείμενο. Ένας διοικητής αναγκάζεται να μπει επικεφαλής σε μια πολύ μεγάλη ομάδα ανθρώπων. Κανένας δεν γεννήθηκε επικεφαλής μιας ομάδας νοσοκομείου ή διοικητής μιας επιχείρησης. Αυτό είναι κάτι που αποκτάται στην πορεία των ετών και σαφώς σταδιακά με την πείρα. Ως διοικητής μιας νοσοκομειακής μονάδας οφείλεις να είσαι πολύ υπεύθυνος, οργανωτικός και ψύχραιμος, ακριβώς γιατί διευθύνεις πολλές διαφορετικές ομάδες, νοσηλευτές, ιατρούς, διοικητικό προσωπικό κ.ά. και φυσικά ασθενείς.


Τι είναι αυτό που έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στις επιλογές σας σε σχέση με την καριέρα σας;
Στο παρελθόν έχω περάσει από πάρα πολλές θέσεις εργασίας κυρίως του ιδιωτικού τομέα αλλά και του δημόσιου. Στην καριέρα μου, έχω περάσει από όλες τις βαθμίδες εργασίας, δηλαδή από απλός υπάλληλος μέχρι και διευθυντικό στέλεχος σε μια εταιρεία, και τώρα διοικητής. Πιστεύω πως όλο αυτό είναι κάτι, που χτίζεται με τα χρόνια και με πολύ κόπο, κι όχι κάτι που μπορεί να δημιουργηθεί από την μια μέρα στην άλλη. Όλες οι επαγγελματικές επιλογές, που έκανα στη ζωή μου είχαν σχέση με τα ενδιαφέροντα μου και μόνο. 

Η τωρινή κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας μας κρίνεται προσωρινά κρίσιμη και σαφώς ελλιπής ως προς την παροχή ιατρικών υπηρεσιών και εργαλείων. Πώς την αντιμετωπίζετε ως διοικητής ενός νοσοκομείου;
Η χώρα μας διανύει μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις που βίωσε ποτέ. Για μένα η κρίση είναι κάτι που δημιουργήθηκε με τα χρόνια. Οι συνέπειες της κρίσης οδήγησαν στο σοβαρό κλονισμό των ιατρικών υπηρεσιών αλλά και εργαλείων. Πλέον διανύουμε μια κρίση, η οποία δημιουργεί ελλείψεις σε κάθε επαγγελματικό χώρο. Είναι λοιπόν αναπόφευκτο να έχουμε κι εμείς στο νοσοκομείο κάποιες ελλείψεις, μα θα προσπαθήσουμε να τις αντιμετωπίσουμε. Τέλος, σε όλο αυτό οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι, οι νοσηλευτές, οι διοικητές, οι γιατροί κλπ...