Δημοσιογραφικός Όμιλος Εκπαιδευτηρίων Πάνου

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2019

Χριστούγεννα σε όλον τον κόσμο!


Στο πλαίσιο της πιο χαρούμενης εορτής, ο δημοσιογραφικός όμιλος κάνει μία αναφορά για τα Χριστούγεννα σε διάφορες χώρες του κόσμου. Οι "δημοσιογράφοι" της Ά γυμνασίου Δήμητρα Μαντζουράνη και Ανδριανή Ηλιοπούλου επιμελήθηκαν το παρακάτω αφιέρωμα. 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΛΑΝΤΑ

Την παραμονή των Χριστουγέννων, τα παιδιά, συνήθως τα αγόρια, τραγουδούν τα κάλαντα στους δρόμους. Σύμφωνα με την παράδοση, τα παιδιά παίζουν είτε τα ντραμς είτε τα τρίγωνά τους, ενώ, κάποιες φορές, κρατούν και μινιατούρες καραβιών στολισμένα με ξηρούς καρπούς τα οποία έχουν
χρώμα χρυσό. Αυτό το έθιμο με τα καράβια μινιατούρες είναι μια παλιά Ελληνική παράδοση που εφαρμοζόταν στα νησιά της Ελλάδος. Με βάση το έθιμο, όσα παιδιά τραγουδούσαν καλά τα κάλαντα, προσφέρονται είτε χρήματα ή τρόφιμα, όπως είναι τα γλυκίσματα και οι ξηροί καρποί.

ΚΑΛΛΙΚΑΤΖΑΡΟΙ

Για να διώξουν τους καλλικατζάρους, κόβουν μερικά φύλλα βασιλικού τα οποία βουτάνε μέσα στο νερό και έπειτα, ρίχνουν νερό τινάζοντάς τα και κάνοντας τον γύρω του σπιτιού. Οι καλλικάτζαροι εμφανίζονται σε μια διάρκεια 12 ημερών από τη μέρα της « Επιφάνειας» στις 6 Ιανουαρίου. Οι
καλλικάτζαροι, σύμφωνα με την παράδοση, σβήνουν τις φωτιές του τζακιού ή σπαταλούν όλο το γάλα που υπάρχει στο σπίτι. Με βάση το έθιμο, θεωρείται καλό εκείνη την περίοδο να είναι αναμμένη η φωτιά του τζακιού στην οποία θα καίγονται παλιά παπούτσια τα οποία δε χρειάζονται πλέον, γιατί αυτά βοηθούν στο να τους φοβίσουν και να τους διώξουν.

ΣΤΟΛΙΣΜΑ ΚΑΡΑΒΙΟΥ

Κάθε χρόνο τον Δεκέμβρη, οι Έλληνες στολίζουν μεγάλα καράβια σε διάφορες περιοχές μεγαλουπόλεων, όπως είναι η Θεσσαλονίκη και η Αθήνα. Πολλοί τουρίστες μαζεύονται και θαυμάζουν το στολισμένο καράβι. Το στόλισμα του καραβιού είναι ένα παλιό έθιμο στην Ελλάδα όπου τοποθετούνταν μικρά καραβάκια στα σπίτια όταν οι ναύτες γύριζαν από το θαλάσσιο ταξίδι τους. Με το πέρασμα των χρόνων, το στόλισμα του δέντρου έγινε ένα πιο δημοφιλές έθιμο από τη διακόσμηση του καραβιού, αλλά σιγά σιγά, αυτό αρχίζει και ξαναποκτά τη δημοσιότητά του.

ΤΙ ΤΡΩΝΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Τα Χριστούγεννα οι Έλληνες τρώνε αρνάκι ή χοιρινό συνοδευόμενο με λαχανικά και μια τυρόπιτα. Τα γλυκά που φτιάχνονται τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα είναι ο Μπακλαβάς ( ένα γλυκό καλυμμένο με φύλλο, ενώ ως γέμιση περιέχει ξηρούς καρπούς, σιρόπι και μέλι), το Καταΐφι (φτιαγμένο από ένα
διαφορετικό είδος φύλλου, ενώ περιέχει κανέλα και ξηρούς καρπούς), τις Δίπλες (ένα είδος τηγανισμένου γλυκού) και τα μελομακάρονα (μπισκότα φτιαγμένα από αυγό, αλεύρι, ελαιόλαδο και περιτριγυρισμένα από ξηρούς καρπούς).



ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ


POSADAS

Τα Χριστούγεννα στο Μεξικό γιορτάζονται από τις 12 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου. Σε αυτήν τη γιορτή γιορτάζουν το γεγονός που ο Ιωσήφ οδηγεί τη Μαρία στη Βηθλέεμ  ενώ βρίσκεται πάνω στο γαϊδουράκι. Στα παιδιά δίνεται ένα κερί και ακολουθούν τη Μαρία με το γαϊδουράκι και τον Ιωσήφ στους δρόμους. Τους λένε κάθε φορά που χτυπούν την πόρτα σε ένα σπίτι, ότι όλα τα δωμάτια είναι γεμάτα και πρέπει να φύγουν από εκεί. Στο τέλος, τους ενημερώνουν ότι υπάρχει ένα άδειο δωμάτιο όπου μαζεύονται και προσεύχονται για να ευχαριστήσουν και έπειτα κάνουν πάρτι με φαγητό, πυροτεχνήματα και παιχνίδια. Κάθε νύχτα ένα διαφορετικό σπίτι οργανώνει το πάρτι. Την τελευταία μέρα, ανήμερα τα Χριστούγεννα έρχονται και ψάχνουν το σπίτι αρκετοί καπνοδοχοκαθαριστές και όταν βρεθεί το σπίτι, τότε οι οικογένειες μαζεύονται στην εκκλησία για τη γέννηση του Χριστού. 

Ένα συνηθισμένο παιχνίδι που παίζουν είναι η «πινιάτα» στην οποία τα παιδιά δεν μπορούν να δουν, ενώ αυτή έχει το σχήμα ενός πτηνού ή ενός ζώου, όπως είναι το γαϊδουράκι και όταν τη σπάσουν τρέχουν για να προλάβουν να μαζέψουν όλα τα γλυκά που πέφτουν από αυτή.



Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Τα περισσότερα χριστουγεννιάτικα έθιμα της σήμερον ημέρας έχουν αμερικάνικη προέλευση. Η Αμερική είναι γνωστή για τα μεγάλα και λαμπερά Χριστούγεννα. Διακόσμηση Το πιο γνωστό χριστουγεννιάτικο δέντρο στον κόσμο βρίσκεται στο Rockefeller Center της Νέας Υόρκης. Γενικότερα, στην Αμερική το δέντρο θεωρείται απαραίτητο για να θεωρηθεί ένα σπίτι χριστουγεννιάτικα διακοσμημένο. Με εξαίρεση τα κλασικά στολίδια, τα δέντρα στολίζονται με γιρλάντες από pop corn και αποξηραμένα cranberries. Η δημιουργία τους αποτελεί μία όμορφη οικογενειακή δραστηριότητα. Ακόμα, ένα άλλο διακοσμητικό είναι ο καρυοθραύστης, πάνω στον οποίο βασίζεται ένα γνωστό μουσικό έργο του Πιοτρ Τσαϊκόφσκι, « Ο Καρυοθραύστης». Τέλος, υπάρχει ένα στολίδι σε σχήμα πίκλας. Αυτό το στολίδι είναι το τελευταίο που κρεμιέται στο δέντρο και το πρώτο παιδί που το βρίσκει παίρνει ένα δώρο. Χριστουγεννιάτικες Κάρτες Οι κάτοικοι της Αμερικής στέλνουν κάρτες μέσω του ταχυδρομείου, με σκοπό να ευχηθούν στους αγαπημένους τους
«Καλά Χριστούγεννα». Αυτό το έθιμο ξεκίνησε το 1822, με αποτέλεσμα ο επικεφαλής του ταχυδρομείου να αναθέσει σε 16 ταχυδρόμους την παράδοση των καρτών. 

Χριστουγεννιάτικες Ταινίες

Την νύχτα των Χριστουγέννων, είναι η ώρα της οικογένειας. Όλοι κάθονται στο καθιστικό και παρακολουθούν χριστουγεννιάτικες ταινίες, οι οποίες είναι κυρίως κωμωδίες.

Κλασικές Ταινίες:

 The Grinch Who Stole The Christmas
 The Christmas Story
 Home Alone
 Frosty The Snowman
 Rudolf the Red Nose Reindeer
 It’s a Wonderful Life

Φαγητά και Γλυκά

Στην Αμερική, το κυρίως πιάτο του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού είναι η γαλόπουλα, της οποίας η γέμιση περιέχει συνήθως κουκουνάρια. Για γλυκό κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου ψήνουν gingerbread cookies, μπισκότα σε σχήμα ανθρώπου διακοσμημένα με γλάσο, και gingerbread houses, αντίστοιχα διακοσμημένα σπίτια.



Νορβηγία

Δώρα:
Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι η μέρα που γίνεται η ανταλλαγή των δώρων. Μερικές φορές τα δώρα τα φέρνει ο Άγιος Βασίλης. Τα δώρα τα φέρνουν επίσης νάνοι οι οποιοί ονομάζονται ‘Nisse’. Tα παιδιά παίρνουν τα δώρα τους τα οποία βρίσκονται κάτω από το δέντρο και διαβάζουν δυνατά τις κάρτες.

Οι κάτοικοι τις Νορβηγίας παίρνουν λίγο άχυρο και το αφήνουν έξω από το σπίτι τους, ώστε να μπορέσουν τα πουλιά να τα καταναλώσουν, κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων.

Κάλαντα

Σε ορισμένα μέρη της Νορβηγίας, τα παιδιά προτιμούν να πηγαίνουν για κάλαντα. Συχνά, ντύνονται σαν χαρακτήρες από την ιστορία των Χριστουγέννων και τραγουδούν από σπίτι σε σπίτι στν τοπική γειτονιά τους. Μερικές φορές μεταφέρουν χάρτινα αστέρια μαζί τους.

Κεριά

Ένα ακόμη έθιμο είναι πως οι οικογένειες ανάβουν ένα κερί από την παραμονή των Χριστουγέννων, μέχρι την Πρωτοχρονιά.

Το Δώρο για τα Ηνωμένα Βασίλεια:

Κάθε χρόνο η Νορβηγία προσφέρει στα Ηνωμένα Βασίλεια ως δώρο, για να τους πει ευχαριστώ για την βοήθεια που τους προσέφεραν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το δέντρο στην πλατεία Trafalgar στη μέση του Λονδίνο.


Julekurver

Ένα κλασσικό στολίδι για το δέντρο είναι μικρά χάρτινα καλάθια που λέγονται ‘Julekurver’, τα οποία είναι φτιαγμένα στο σχήμα μιας καρδιάς. Λέγεται πως τα δημιούργησε ο Χανς Κριστιάν Άνντερσεν το 1860.

Φαγητό:
Το κυρίως φαγητό είναι συνήθως χοιρινό ή κρεμμυδάκια που σερβίρονται μια άσπρο ή κόκκινο λάχανο, ψιλοκομμένο και μαγειρεμένο με σπόρους κέδρου και ξύδι, και πατάτες.

Θερμές ευχές από όλους τους ¨ μικρούς δημοσιογράφους¨ του ομίλου!


Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

Ψωμί ψωμάκι μου...Συνέντευξη από Αρτοποιό της Ναυπάκτου!


Οι μαθητές της Α΄ τάξης Δημοτικού των Εκπαιδευτηρίων, στο πλαίσιο του ετήσιου διαθεματικού προγράμματος «Εγώ, ο μικρός οικολόγος» και πιο συγκεκριμένα, αναφορικά με το θέμα της σποράς, έπειτα από μία σειρά δράσεων εντός κι εκτός της σχολικής αίθουσας, ασχολήθηκαν με το σιτάρι, τη διαδικασία συγκομιδής του και την επεξεργασία αυτού για την παρασκευή του ψωμιού.
Εν συνεχεία, επισκέφθηκαν τον φούρνο «Αναγνωστόπουλος» στη Ναύπακτο, παρατήρησαν από κοντά τη διαδικασία της παρασκευής, γεύτηκαν κι απόλαυσαν αρτοσκευάσματα.  Τέλος, ακολούθησε η προγραμματισμένη συνέντευξη στον κύριο Σπύρο, τον ιδιοκτήτη του αρτοποιείου, ο οποίος με χαρά δέχτηκε τα παιδιά και τα φιλοξένησε στον χώρο του.
Οι ερωτήσεις προετοιμάστηκαν στην σχολική αίθουσα, έγινε λόγος για την έννοια της συνέντευξης, τον ρόλο του δημοσιογράφου και του συνεντευξιαζόμενου αλλά και τους κανόνες που τη διέπουν, όπως ο σεβασμός του συνομιλητή.



Ακολουθεί η συνέντευξη, όπως αυτή καταγράφηκε:

Κύριε Σπύρο, καλημέρα σας κι ευχαριστούμε για την φιλοξενία. Θα μας πείτε πόσα χρόνια είστε στο επάγγελμα αυτό;
Καλημέρα παιδιά! Είμαι πολύ χαρούμενος που είστε εδώ και γεμίσατε με τα γέλια σας και τη χαρά σας τον φούρνο μας!  Είμαι φούρναρης 50 χρόνια… μια ολόκληρη ζωή! Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από μικρό παιδί, ζυμώνω το ψωμί με πολλή αγάπη.

Πώς σας ήρθε η ιδέα ν’ ασχοληθείτε με την αρτοποιεία;
Όταν ήμουν 10 χρονών, πήγαινα στον φούρνο του θείου μου, όπου κι εργαζόμουν για να βγάζω το χαρτζιλίκι μου. Ξέρετε, είναι δύσκολο για ένα παιδί να ξυπνάει χαράματα και να δουλεύει, γι’ αυτό να είστε πολύ χαρούμενοι που εσείς πηγαίνετε σχολείο, παίζετε, πηγαίνετε σε δραστηριότητες και οι γονείς σας εργάζονται για να μην σας λείψει τίποτα. Πρέπει να εκτιμάμε πάντα όσα έχουμε!

Θα μας πείτε τα συστατικά του ψωμιού;
Όπως είδατε με τα μάτια σας προηγουμένως, τα βασικά συστατικά του ψωμιού, είναι το αλεύρι, το νερό, το αλάτι και η μαγιά. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να βάλετε στη συνταγή σας πολλή αγάπη!

Τι ώρα ξυπνάτε καθημερινά και ξεκινάτε τη ζύμωση;
Τις μέρες με πολλή δουλειά, όπως τα Χριστούγεννα, ξεκινάμε από τις 12 τα μεσάνυχτα, όταν εσείς, παιδιά μου, βλέπετε όνειρα. Τις υπόλοιπες μέρες, ξυπνάμε γύρω στις 4 και ξεκινάμε τη ζύμωση, για να έχετε εσείς πηγαίνοντας στο σχολείο το νόστιμο κολατσιό σας.

Ποιες είναι οι κατηγορίες του ψωμιού;
Το ψωμί μπορεί να είναι σικάλεως, το γνωστό σε εσάς μαύρο ψωμί, σταρένιο, δηλαδή άσπρο ψωμί, ψωμί από καλαμποκάλευρο ή αλλιώς μπομπότα, πολύσπορο ή ολικής άλεσης.

Ποια είναι η διατροφική του αξία;
Το ψωμί είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες που μας δίνουν ενέργεια, φυτικές ίνες, αλλά και βιταμίνες.

Ποιο σας λένε πως είναι το πιο νόστιμο προϊόν του φούρνου σας;
Για μένα, όλα είναι νόστιμα γιατί ξέρω πως γίνονται με κόπο και μεράκι. Οι περισσότεροι έρχονται για το ψωμί που παρασκευάζουμε, αλλά εγώ δεν ξεχωρίζω κάτι.

Θα επιθυμούσε κάποιο από τα παιδιά ή τα εγγόνια σας να συνεχίσει το έργο σας;
Η κόρη μου, η Μαρία, από πολύ μικρή, έρχεται στον φούρνο και βοηθά. Στη δική σας ηλικία ήταν πρόθυμη να βοηθήσει στα απλά, όπως στο ζύμωμα των μελομακάρονων. Είναι σημαντικό το παιδί σου να ξέρει τις δυσκολίες της δουλειάς, να εκτιμά τις προσπάθειες των γονιών. Είμαι λοιπόν χαρούμενος, γιατί η κόρη μου είναι εδώ και συνεχίζει με ζήλο αυτό που εγώ αγαπώ.

Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που ονειρεύονται να ασχοληθούν με αυτό;
Παιδιά μου, ό, τι κάνετε να το κάνετε με αγάπη, ζήλο και μεράκι. Όταν κάτι το αγαπάς και το κάνεις με χαρά, σίγουρα πετυχαίνει. Αυτή είναι η πιο σημαντική συνταγή, με την αγάπη τα καταφέρνεις όλα!

Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας και την αγάπη σας.   

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2019

Όλοι διαφορετικοί.. Όλοι ίσοι.. Και με τα ίδια δικαιώματα!


3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Μια μέρα που αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για τα παιδιά, να γνωρίσουν λίγο καλύτερα τα άτομα αυτά και τον τρόπο ζωής τους. Mέλη της δημοσιογραφικής ομάδας της Γ΄ Δημοτικού του σχολείου μας, με αφορμή τη γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίησή τους για το συγκεκριμένο θέμα, είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Δημαρχείο Ναυπάκτου και να συνομιλήσουν με έναν εργαζόμενο του δήμου Ναυπακτίας, ο οποίος αντιμετωπίζει μια κινητική αναπηρία. Ο κύριος Σπύρος Θεοφάνης δέχτηκε να μιλήσει στους μαθητές μας για τον τρόπο με τον οποίο βιώνει και αντιμετωπίζει καθημερινά την αναπηρία του, καθώς και για το πώς τον αντιμετωπίζουν οι συνάνθρωποί του. Στόχος της συγκεκριμένης συνέντευξης, είναι να αναγνωριστεί από όλους, ότι τα μέλη μιας κοινωνίας έχουν ίσα δικαιώματα στη ζωή, και πως τα άτομα με ειδικές ανάγκες πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό και θαυμασμό για τον δύσκολο αγώνα που δίνουν καθημερινά.


·         Καλημέρα κύριε Θεοφάνη. Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για εσάς; 
      Καλημέρα σας παιδιά. Ονομάζομαι Σπύρος Θεοφάνης, μένω στη Ναύπακτο και εργάζομαι στον δήμο Ναυπακτίας.


·        Θα μπορούσατε να μας πείτε ποια ήταν η αιτία της αναπηρίας σας;
     Βεβαίως. Σε σχετικά μικρή ηλικία, κάποιοι γιατροί εντόπισαν ένα μικρό πρόβλημα στην υγεία μου. Δυστυχώς, εγώ αμέλησα να το προσέξω παραπάνω και λίγα χρόνια αργότερα έπαθα ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο μου δημιούργησε αυτή την κινητική αναπηρία.

·         Πώς αντιμετωπίσατε το πρόβλημά σας; Μετά από πόσο καιρό επιστρέψατε στη δουλειά σας;
      Ήμουν περίπου τρία χρόνια εκτός εργασίας. Αρχικά, ήμουν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, στην Αθήνα. Έπειτα, έμεινα για λίγο καιρό στον Ερυθρό Σταυρό και αφού βγήκα από το νοσοκομείο, ενοικίασα σπίτι στην Αθήνα, για να κάνω τις απαραίτητες φυσιοθεραπείες στο Ίδρυμα αποκατάστασης Αγίων Αναργύρων. Αναγκάστηκα να μείνω εκεί, διότι δυστυχώς, εδώ, στην επαρχία δεν υπάρχουν μεγάλα και οργανωμένα κέντρα αποκατάστασης αναπήρων. Εκεί είχε πλήρη εξοπλισμό, πολλά όργανα γυμναστικής και πισίνα. Ήταν αρκετά αυτά που έπρεπε να κάνω καθημερινά, όμως δε σκέφτηκα ούτε μια στιγμή να τα παρατήσω.

·         Πώς σας αντιμετώπισαν οι δικοί σας άνθρωποι; Φανταζόμαστε πως θα ήταν πολύ δύσκολο για αυτούς.
     Όταν έγινε όλο αυτό, η κόρη μου ετοιμαζόταν να πάει στην Α΄ Δημοτικού. Εγώ εκείνη την περίοδο και για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως σας είπα, έπρεπε να εγκατασταθώ στην Αθήνα. Η κόρη μου, λοιπόν, κάθε Σαββατοκύριακο ερχόταν και έμενε μαζί μου. Ακόμα και στις διακοπές των Χριστουγέννων, του Πάσχα και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στην αρχή μάλιστα δε δεχόταν να βγει καθόλου από το σπίτι, ήθελε να μένει συνέχεια μαζί μου. Μετά από αρκετό καιρό κατάφερα να την πείσω να βγει με τη μητέρα της για φαγητό σε ένα εστιατόριο κοντά στο σπίτι.

·         Μπορείτε να μας περιγράψετε μια ημέρα της καθημερινότητάς σας;
     Πολύ εύκολα! Το πρωί θα ξυπνήσω, θα σηκωθώ και θα μπω στο αναπηρικό αμαξίδιο. Θα κάνω τις διαδικασίες που κάνουμε όλοι πριν φύγουμε από το σπίτι, θα πάρω τη φαρμακευτική μου αγωγή και έπειτα θα πάω στη δουλειά μου με το ηλεκτροκίνητο αναπηρικό αμαξίδιο. Από παλιά είχα ως αγαπημένη συνήθεια να πίνω τον πρώτο καφέ της ημέρας το πρωί στο γραφείο, κάτι που συνεχίζω ακόμη και σήμερα. Το μεσημέρι θα επιστρέψω στο σπίτι, θα ξεκουραστώ και θα περάσω το απόγευμα με τη σύζυγό μου. Επίσης, κάνω καθημερινή γυμναστική.

·         Τι είδους γυμναστική κάνετε;

Συνήθως κάνω απλές ασκήσεις στο κρεβάτι, ανεβάζω και κατεβάζω τα πόδια μου. Έχω και ένα μηχάνημα ορθοστάτισης και βάδισης, που ονομάζεται walkabout. Μπαίνω όρθιος μέσα σε αυτό και με βοηθάει να κάνω μικρά και σταθερά βήματα.


·         Αναφέρατε νωρίτερα ότι πηγαίνετε στη δουλειά με ηλεκτροκίνητο αναπηρικό αμαξίδιο. Είναι ασφαλές να μετακινείστε με αυτό στον δρόμο; Σας προσέχουν οι οδηγοί;
   Κοιτάξτε παιδιά, ο δρόμος θέλει πάντοτε προσοχή. Είτε είσαι με αναπηρικό αμαξίδιο, είτε με ποδήλατο, είτε μηχανή ή και αυτοκίνητο. Υπάρχει μια μικρή μερίδα οδηγών που δεν προσέχει, όχι μόνο εμένα που βρίσκομαι σε αναπηρικό αμαξίδιο, ούτε τα ποδήλατα, ούτε τα μηχανάκια προσέχει. Οπότε εμείς πρέπει να προσέχουμε τον εαυτό μας και να συμπεριφερόμαστε σωστά στον δρόμο, πρέπει όμως να προσέχουμε και τις κινήσεις των άλλων, και από εκεί και πέρα είναι στη δική τους ευχέρεια να μας προσέξουν και οι ίδιοι.
  

·         Πόσο ενδιαφέρον δείχνει το κράτος για τα άτομα με αναπηρίες;
     Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το κράτος πρέπει να δίνει ένα χρηματικό βοήθημα στα άτομα με ειδικές ανάγκες, προκειμένου να καλύψουν τη φαρμακευτική τους αγωγή και τις φυσιοθεραπείες ή τις εξετάσεις τους. Σε αυτό η κυβέρνηση είναι συνεπής. Όσον αφορά όμως κάποια πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητας, όπως τις ράμπες που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε πεζοδρόμιο, όπως επίσης προβλέπει η νομοθεσία, για αυτό δυστυχώς δεν έχει φροντίσει το κράτος.

·         Δηλαδή, στην πόλη μας θεωρείτε ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν όπως πρέπει στον δρόμο;
     Δύσκολα εξυπηρετούνται. Αυτό βέβαια δεν ισχύει μόνο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, αλλά και για τους ηλικιωμένους με τα μπαστούνια τους και για τις μητέρες με τα καροτσάκια. Πολλά μαγαζιά έχουν βγάλει τραπεζοκαθίσματα πάνω στα πεζοδρόμια, ενώ συχνά βλέπεις κολώνες ή ακόμα και πορτοκαλιές πάνω σε αυτά, κάτι που δυσκολεύει την καθημερινή μας μετακίνηση.

·         Μπορεί ένα άτομο με ειδικές ανάγκες να βρει εύκολα εργασία;
      Στις μέρες μας, πολύ πιο εύκολα από ότι παλαιότερα. Το κράτος, καταρχάς, όταν  προκηρύσσει θέσεις εργασίας, είναι υποχρεωμένο να προσλάβει ένα ποσοστό ατόμων με ειδικές ανάγκες. Για να σας δώσω να καταλάβετε, εάν πρέπει να προσληφθούν δέκα άτομα σε μια δομή, οι δύο από αυτούς πρέπει να είναι Α.ΜΕ.Α. Στα τηλεφωνικά κέντρα, αρκετά συχνά, διορίζονται τυφλά άτομα, αλλά και σε θέσεις γραφείου, καθώς πλέον υπάρχουν πληκτρολόγια υπολογιστών τα οποία περιλαμβάνουν τη γραφή των τυφλών. Αλλά και στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, από όσο γνωρίζω, ανάλογα με τον βαθμό αναπηρίας και τις ικανότητες κάποιου, προτιμώνται άτομα με ειδικές ανάγκες, καθώς αυτές οι θέσεις επιδοτούνται και ο ιδιώτης έχει λιγότερα έξοδα.


·         Σύμφωνα με την εμπειρία σας, πώς βλέπει ο κόσμος έναν άνθρωπο με αναπηρία; Πώς αντιμετωπίζει, δηλαδή, η κοινωνία αυτά τα άτομα;
     Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίζονται ίσα. Δεν πιστεύω ότι λόγω της αναπηρίας μου πρέπει να έχω κάποια πλεονεκτήματα έναντι των άλλων, ούτε φυσικά και μειονεκτήματα. Νομίζω ότι ο κόσμος πλέον έχει εξοικειωθεί με τα Α.ΜΕ.Α και δεν τα αντιμετωπίζει με προκατάληψη, όπως γινόταν παλαιότερα.

·         Τι έχετε διδαχθεί από την περιπέτεια της υγείας σας;
    Καταρχάς αυτό που θέλω να σας πω και να το θυμάστε πάντα, είναι ότι η υγεία μας είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Μια συμβουλή, λοιπόν, έχω να σας δώσω: να μην αμελείτε την υγεία σας. Πρέπει όλοι να πηγαίνουμε στο γιατρό και να κάνουμε πάντα τις απαραίτητες εξετάσεις, προκείμενου να διασφαλίσουμε ότι δεν θα έχουμε ανεπιθύμητα προβλήματα υγείας στο μέλλον. Αλλά ακόμα και αν συμβεί κάτι, πρέπει να μάθουμε να είμαστε δυνατοί και να προσπαθούμε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, όσο μας το επιτρέπει το πρόβλημά μας.

·         Κύριε Θεοφάνη, μια τελευταία ερώτηση. Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στον κόσμο;
     Το μήνυμα είναι ένα: ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε ίσα δικαιώματα στη ζωή και στην εργασία. Και φυσικά, ότι δεν πρέπει να χάνουμε ποτέ την ελπίδα μας!